Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Στον Πολυχώρο Φουντούλη ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΕΛΙΑΣ με χαρακτικά έργα της Nora Adamo.

 
 

Στον Πολυχώρο Τέχνης του Ωδείου Φουντούλη, στον Βόλο, την Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου, ώρα 7:00 το βράδυ, θα γίνει η παρουσίαση του Ημερολογίου 2014, που εξέδωσε το Μουσείο Ελιάς και Λαδιού Πηλίου, και εγκαίνια της έκθεσης με χαρακτικά της Nora Adamo, που κοσμούν το Ημερολόγιο.

Στα χαρακτικά της  Nora Adamo τα ελαιόδενδρα επανακτούν νέα μαγεία.  Μας δείχνει με ασυνήθιστο τρόπο την ξύλινη επιφάνεια των κορμών και των κλαδιών για λεπτομερέστερη παρατήρηση. Διαφορετικά από τα σύγχρονα μηχανήματα, με τα «ζουμ», η Nora Adamo με τα έργα της μας φέρνει κοντά στις λεπτομέρειες, επικεντρώνοντας στην ουσία μιμούμενη με συναίσθημα, ψηλαφίζοντας και χαράσοντας με ακρίβεια τα χαρακτηριστικά, που διακρίνουν το δένδρο αυτό: εγκοπές, χαρακιές, χάσματα φλοιού, ραβδώσεις και πληγές, θηλιές που πλέκονται σαν φλέβες, αλλόκοτα στραμπουλήγματα και τραγελαφικά στραβώματα των κλαδιών του. Κάποτε προκύπτουν ανθρωπόμορφα στοιχεία, τα όρια μεταξύ της χλωρίδας, της  πανίδας και του ανθρώπινου βίου χάνονται.

Γεννημένη στα σύνορα Γερμανίας-Γαλλίας, στην πόλη Saarbruecken, η Nora Adamo λάτρης της Ελλάδας, ύστερα από διαμονές στη Θάσο, τη Σαντορίνη και τη Θεσσαλονίκη, είναι πλέον Πηλιορείτισσα, καθώς ζει μόνιμα από το 2003 στα Άνω Λεχώνια. Χορηγοί της βραδιάς θα είναι: οι Ποιητικοί Οίνοι Ποιότητας LIVAS (www.livaswines.com) και η ΠΗΛΙΑ ΓΗ.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΔΙΗΜΕΡΟ ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ.

 
Ο Δήμος Καβάλας και οι Εκδόσεις Σαΐτα σας προσκαλούν σ’ ένα διήμερο φιλαναγνωσίας, ανάπτυξης της φαντασίας και καλλιέργειας της δημιουργικότητας με αφορμή το «παραμύθι» στην αίθουσα εκδηλώσεων της Δημοτικής Βιβλιοθήκης.

Το Σάββατο, 30 Νοεμβρίου, από τις 18:00 έως τις 20:00, γονείς, νηπιαγωγοί και εκπαιδευτικοί συμμετέχοντας στη συζήτηση με θέμα «Ένα απόγευμα χωρίς τηλεόραση: πώς να κάνουμε τα παιδιά να αγαπήσουν το διάβασμα;», γνωρίζουν, μεταξύ άλλων, τρόπους δημιουργικής απασχόλησης των παιδιών μέσα από τα βιβλία των Εκδόσεων Σαΐτα, πρακτικές συμβουλές για το πώς θα ευαισθητοποιήσουν τα παιδιά γύρω από την ανάγνωση και ανακαλύπτουν τη «Μαγική Τράπουλα» των παραμυθιών.

Την Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου, από τις 11:00 έως τη 13:00, μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου γνωρίζουν άγνωστες πτυχές της τοπικής ιστορίας και φτιάχνουν τα δικά τους παραμύθια για την Καβάλα, ένα για κάθε εποχή του χρόνου.

Εισηγητές και εμψυχωτές των δράσεων είναι οι:
- Κωνσταντίνος Παπακοσμάς, Σύμβουλος Αντιπεριφερειάρχη
- Κώστας Στοφόρος, Συγγραφέας-Δημοσιογράφος, Δημιουργός της «Παραμυθοκουζίνας»
- Στεφανία Βελδεμίρη, Ζωγράφος-Συντηρήτρια, Δημιουργός της «Παραμυθοκουζίνας»
- Ηρακλής Λαμπαδαρίου, Φιλόλογος-Δημιουργός Εκδόσεων Σαΐτα

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ: http://www.saitapublications.gr/2013/11/paramythi.html

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟΥ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΚΥΠΡΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ ΑΘΩ ΧΑΤΖΗΜΑΤΘΑΙΟΥ.

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Το νέο τεύχος (φύλλο 68) της εφημερίδας "Κυπριακός Ελληνισμός".

KYPRIAKOS ELLINISMOS by Zararis

ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΑΓΧΙΑΛΟ.


ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ ΣΤΗ Ν. ΑΓΧΙΑΛΟ.


Με πρωτοβουλία του ΦΙΛΟΠΡΟΟΔΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Νέας Αγχιάλου, θα πραγματοποιηθεί για άλλη μια φορά ομαδική αιμοδοσία για λογαριασμό της Τράπεζας Αίματος της Δημοτικής Ενότητας Ν. Αγχιάλου. Η κινητή μονάδα αιμοδοσίας του Γενικού Νοσοκομείου Βόλου «Αχιλλοπούλειο» θα είναι στην Ν. Αγχίαλο, στο χώρο έξω από το Δημαρχείο, την Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2013 από τις 9 το πρωί ως τις 1 το μεσημέρι.
Οι ανάγκες σε αίμα είναι πολύ μεγάλες (περίπου 600.000 φιάλες κάθε χρόνο), που δυστυχώς δεν καλύπτονται και βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να εισάγουμε αίμα από Ελβετία πράγμα που δεν μας τιμά σας χώρα και είναι οικονομικά ασύμφορο (περίπου 5 εκατομμύρια Ευρώ).
Η προσφορά αίματος μόνο σε έκτακτη  ώρα για να σώσουμε τον συγγενή ή τον φίλο μας, δεν λύνει το πρόβλημα. Θα μένει πάντα το άγχος και στους συγγενείς και στο προσωπικό της Αιμοδοσίας «πως θα βρούμε τώρα αίμα;»
Μόνο η εθελοντική και συστηματική προσφορά αίματος από όλους μας, έτσι ώστε να υπάρχει καθημερινή εισροή αίματος θα μας δώσει ασφάλεια για την αντιμετώπιση των αρρώστων μας και θα μας απαλλάξει από το άγχος.
Κάθε άνθρωπος μπορεί και πρέπει να γίνει αιμοδότης, εφ’ όσον είναι υγιής και έχει ηλικία μεταξύ 18 και 60 ετών. Για να δώσει κανείς αίμα απαιτείται χρόνος δέκα λεπτών και μόνο δέκα λεπτά χρειάζεται ο οργανισμός για να αναπληρώσει τον όγκο του αίματος που το έχει αφαιρεθεί.
Είναι ανάγκη όλοι να καταλάβουμε ότι με το να προσφέρουμε λίγο αίμα κάνουμε μία πράξη μέγιστης ανθρωπιάς και είναι τόσο πολύτιμη όσο και η ανθρώπινη ζωή.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ: "ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΤΟΡΘΩΜΕΝΟΙ" ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΜΑΚΡΑΤΟΥ.

 
                          Ο ποιητής Τάσος Μακράτος

                                     σας προσκαλεί
               στην παρουσίαση του νέου του βιβλίου με τίτλο

                       ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΤΟΡΘΩΜΕΝΟΙ   
                                       (εκδόσεις Λιβάνη)
                               

                              που θα πραγματοποιηθεί
             την Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2013 και ώρα 18.45

                       στην αίθουσα «Μιχαήλα Αβέρωφ»
                      της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών           
             (Ακαδημίας και Γενναδίου 8, 7ος όροφος) Αθήνα 

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

"ΑΤΟΛΜΙΕΣ" από την Εύη Γκάλαβου.


- Για συνέχισε, είπες.
- Ο ουρανός ήταν γκρίζος, ψιχάλιζε, χωρίς αστραπές,
χωρίς κεραυνούς. Η σελήνη σε μιαν άκρη αλλά πάντα
ολόγιομη στον καμβά του ουρανού.
Δεν είχε νυχτώσει. Κοίταξα το ρολόι μου,
οι δείκτες χάλασαν, με ρώτησαν που να σταθούν.
"Δηλώνω αγνοούμενη", είπα και συνέχισα το όνειρο μου.

Ένα άτιτλο ποίημα.




Κοιτάζοντας ανάμεσα στις φλόγες,
παρατηρώ ένα οργισμένο παρελθόν να μαστιγώνει το παρόν,
βλέπω το μέλλον ν’ αγωνίζεται να βάλει χαλινάρι
σ’ ό,τι ανθρώπινο δεν μπορεί να ελέγξει.
Ένας ουρανός σπαρταρά χτυπημένος από σκέψεις,
μια γη υπόγεια μηχανορραφεί,
μια θάλασσα στο κύμα της γεννάει θεριά, πάθη και λάθη.
Ένα όνειρο βγήκε να ζεσταθεί μέσα απ’ την ψύχρα του χειμώνα,
ξέφυγε για λίγο απ’ το νεκρό τοπίο της ψυχής,
πήρε μαχαίρι για να κόψει σε φέτες την απελπισία
και να ταΐσει στο στόμα την αιωνιότητα,
μα εκείνη έπαιρνε το σχήμα της λαγνείας και της απάτης,
χορεύοντας ανατολίτικους χορούς.
Κούτσουρο όμως, κούτσουρο φλεγόμενο
κατάπινε τη γλύκα της βραδιάς
κι έπινε απ’ τα χείλη της αβύσσου
τα ερωτηματικά
καπνίζοντας αισθήματα χαμένα,
καπνίζοντας μαζί με την ακινησία
κι έναν βουλιαγμένο εαυτό.

17/11/2013

Λάσκαρης Π. Ζαράρης 

ΠΑΙΔΙΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΣΤΟ ΒΟΛΟ.

                                                   ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
                                               ΣΤΑΔΙΟΥ-ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ Ν. ΙΩΝΙΑ, ΤΗΛ. 6944388045 

Βόλος  20-11-2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θέμα: «Οι  Τρείς φίλοι από την παιδική σκηνή της Πειραματικής»


Η Πειραματική Σκηνή συνεχίζει το κύκλο των θεατρικών παραστάσεων, αφιερωμένων σε  παλιούς Έλληνες συγγραφείς της παιδικής λογοτεχνίας, που εγκαινίασε την περυσινή χρονιά. Σε μια εποχή όπως η σημερινή, όπου η νέα τάξη πραγμάτων θέλει να πλήξει βαθιά τις πολιτισμικές ρίζες του ελληνικού λαού, θεωρούμε χρέος του πολιτισμού και της εκπαίδευσης να ξαναφέρει στο φως της μέρας απ’ το σκοτάδι της λησμονιάς τους λογοτεχνικούς μας θησαυρούς.
Ο θεατρικός κύκλος συνεχίζεται με το έργο «Οι τρείς φίλοι» της Γαλάτειας Καζαντζάκη που ήταν ένα από τα σχολικά βιβλία της μεταρρυθμιστικής περιόδου 1917-1920, και προοριζόταν για την Β! τάξη του δημοτικού σχολείου.
Το έργο περιγράφει τις περιπέτειες τριών παιδιών, του Σπύρου, της Ανθούλας και του αδελφού της Νίκου σε ένα έρημο νησί, στο οποίο βρίσκονται ως οι μόνοι επιζήσαντες ναυαγοί από το πλοίο με το οποίο ταξίδευαν. Τα 3 αυτά παιδιά- ήρωες του βιβλίου χαρακτηρίζονται από την εργατικότητά τους, την εφευρετικότητά τους, το συλλογικό πνεύμα και το δυναμισμό τους.
Η ιδιαιτερότητα του έργου αυτού δεν βρίσκεται μόνο στη χρήση της δημοτικής γλώσσας, αλλά στο γεγονός, ότι εκφράζει τη νέα παιδαγωγική φιλοσοφία της εποχής του, η οποία έχει στο κέντρο της το παιδί και τον κόσμο του και κυριαρχείται από αντιαυταρχικό πνεύμα, συλλογικότητα και κοινωνικότητα.
Το έργο παρουσιάζεται σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία Δημήτρη Πανταζή, σκηνικά Χριστίνας Δημητρίου, κοστούμια Βασιλικής Μπέλιου, μουσική Γρηγόρη Σουλτάνη, φωτισμούς Δημήτρη Δημητριάδη, στίχοι τραγουδιών Μαρίας Κολίτσα, φωτογραφίες Αλκιβιάδη Μαρούγκα, ζωγραφική σκηνικού Ράνιας Βελέντζα.

Τους ρόλους ερμηνεύουν (με σειρά εμφάνισης) οι : Σπύρος Χαλκιάς, Γιάννης Σεχίδης,  Άννα Παρασκευά, Θάλεια Κόγκα.

Το έργο θα παίζεται από την Κυριακή 24 Νοεμβρίου και κάθε Κυριακή στις 11.30 το πρωί στο  θέατρο της Πειραματικής Σκηνής (Πολιτιστικό Κέντρο Ν. Ιωνίας).

Παραστάσεις για τα σχολεία που θα θέλουν να παρακολουθήσουν το έργο θα δίνονται στον ίδιο χώρο, έπειτα από τηλεφωνική συνεννόηση με την Πειραματική Σκηνή στο τηλέφωνο 6943946319.

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΤΟ ΓΕΛ. Ν.ΑΓΧΙΑΛΟΥ.

17 ΝΟΕΜΒΡΗ 2013 : 40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ
ΘΑ ΙΔΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΜΥΓΔΑΛΙΕΣ ΝΑ ΑΝΘΙΖΟΥΝ
ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΝΑ ΛΑΜΠΟΥΝ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ
ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ
ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ
ΝΑ ΣΗΚΩΘΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΨΗΛΟΤΕΡΑ
Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ



Πριν από λίγες μέρες στις 25/10/2013 το σχολείο μας γιόρτασε το μεγάλο ΟΧΙ του ελληνικού λαού στους Ιταλούς και Γερμανούς εισβολείς και τιμήσαμε όλους εκείνους που έχυσαν το αίμα τους για την ελευθερία της πατρίδας.  Σήμερα συγκεντρωθήκαμε πάλι για να γιορτάσουμε ένα άλλο μεγάλο ΟΧΙ.  Το ΟΧΙ του Πολυτεχνείου.  Οι μαθητές, οι μαθήτριες και οι καθηγητές του ΓΕΛ. Ν. Αγχιάλου τίμησαν και φέτος την 40η επέτειο του Πολυτεχνείου , μια εκδήλωση που έγινε στο Λύκειο μας τιμώντας το ΟΧΙ των Ελλήνων φοιτητών απέναντι στην έλλειψη ελευθερίας και δημοκρατίας εξαιτίας της 7χρονης τυραννίας της χούντας των συνταγματαρχών.  Μέσα από το χρονικό του Πολυτεχνείου ήρθαμε πιο κοντά στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν το Νοέμβρη του 1973.  Μέσα από ποιήματα και πεζά όλοι οι παρευρισκόμενοι φέραμε στη μνήμη πως οι αγώνες εκείνης της εποχής δεν πήγαν χαμένοι και πως η απόκτηση της ελευθερίας, η διεκδίκηση της παιδείας, η ζωή με αξιοπρέπεια πρέπει να εμπνέει και τους αγώνες του σήμερα.
Επίσης, τα τραγούδια και οι ήχοι μουσικής από τη χορωδία του σχολείου μας θύμισαν πως τα ιδανικά ψωμί, παιδεία, ελευθερία είναι διεκδικήσεις διαχρονικές.
Την εκδήλωση οργάνωσε η φιλόλογος καθηγήτρια κα.  Μπαλλούς Αντωνία.  Στο κλείσιμο της γιορτής το μαθητικό συγκρότημα του σχολείου μας, με τον Απόστολο Κολώνη, Αντώνη Κουρκουβάρη, τον Βασίλη Ερρινάκη και τη Σοφία Αθανασαράκη, εκτέλεσε ροκ τραγούδια με επιτυχία.  Ήταν μια εκδήλωση με παλμό και συγκίνηση για όλους τους παρευρισκόμενους.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ.

Παρουσίαση του βιβλίου "ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ" (1995-2011), από τον θεσμό του Πανελλήνιου Ποιητικού Διαγωνισμού "Κούρος Ευρωπού" της ΤΕΧΝΗΣ Κιλκίς, διοργανώνουν το Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2013, στις 8μ.μ. στο Συνεδριακό Κέντρο του Κιλκίς, η ΤΕΧΝΗ και ο Δήμος Κιλκίς.
Το βιβλίο επιμελήθηκε η Μαρία Λιτσαρδάκη, επίκουρη καθηγήτρια στο ΑΠΘ και τα σχέδια φιλοτέχνησε ο ζωγράφος Νικόλας Μπλιάτκας, ενώ την παρουσίασή του έχουν αναλάβει η Ζωή Σαμαρά , ομότιμη καθηγήτρια ΑΠΘ, ο Δημήτρης Γουνελάς, Ελληνιστής, η Μαρία Λιτσαρδάκη και η Ευτυχία - Αλεξάνδρα Λουκίδου, ποιήτρια.
Η βιβλιοπαρουσίαση διοργανώνεται με την ευκαιρία συμπλήρωσης 100 χρόνων από την απελευθέρωση του Κιλκίς και είναι ενταγμένη στο πρόγραμμα εκδηλώσεων τιμής και μνήμης των Πολιούχων του Κιλκίς Πεντεκαίδεκα Μαρτύρων.
Οι εκδηλώσεις που έγιναν για να τιμηθούν τα 100 χρόνια του Κιλκίς ήταν πολλές και σημαντικές. Αποτέλεσαν ένας είδος καταγραφής του πολιτιστικού "γίγνεσθαι" της πόλης: Ιστορικό Συνέδριο, βιβλιοπαρουσιάσεις, συναυλίες, εικαστικές εκδηλώσεις, θεατρικές παραστάσεις, παραδοσιακοί χοροί, κ.α.
Ο καταξιωμένος θεσμός του Πανελλήνιου Ποιητικού Διαγωνισμού "Κούρος Ευρωπού" της ΤΕΧΝΗΣ και η παρουσίαση του βιβλίου των ποιητών που βραβεύθηκαν στα 16 πρώτα χρόνια του θεσμού, συμπληρώνουν το κενό που υπήρχε στις εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια ελεύθερου Κιλκίς, αυτό του χώρου της ποίησης, της σημαντικότερης ίσως μορφής τέχνης και επιβεβαιώνουν τον Παναγιώτη Καποδίστρια (ποιητής από τη Ζάκυνθο που τιμήθηκε με αριστείο), ο οποίος χαρακτήρισε την πόλη του Κιλκίς ως "πόλη της Ποίησης".
Η παρουσίαση του βιβλίου πρέπει να θεωρείται κορυφαίος σταθμός στην πορεία του θεσμού, αλλά και των 100 χρόνων ελεύθερου Κιλκίς, καθ
όσον προβάλλει την πόλη του Κιλκίς στο πανελλήνιο.
Η σημαντικότητα της εκδήλωσης παίρνει ακόμη μεγαλύτερη διάσταση, αν σκεφθεί κάποιος, ότι δικαιώνονται και τιμώνται με αυτήν ο αείμνηστος συμπολίτης μας Δημήτρης Καρέλης, που είχε την ιδέα του θεσμού, ο επίσης αείμνηστος συμπολίτης μας Παναγιώτης Μουλάς που ήταν Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής τα δύο πρώτα χρόνια του θεσμού, η Ζωή Σαμαρά πρόεδρος εν συνεχεία επί 16ετία της εκάστοτε κριτικής επιτροπής του Διαγωνισμού, που ανέδειξε τον θεσμό σε κορυφαίο ανά την χώρα, η Μαρία Λιτσαρδάκη που επιμελήθηκε την έκδοση, όλοι όσοι κατά καιρούς χρημάτισαν μέλη της κριτικής επιτροπής και συνέβαλαν στο να διατηρηθεί ο θεσμός ακμαίος και σοβαρός, η ΑΝΚΙ που συνέδραμε στην έκδοση αυτή και στην καλή πορεία του Διαγωνισμού και όλοι όσοι στήριξαν τον Διαγωνισμό "Κούρος Ευρωπού" καθ οιονδήποτε τρόπο.

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΑΓΧΙΑΛΟ ΣΤΟ ART CAFE "ΝΟΤΟΣ", ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΠΑΡΔΑΛΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΒΕΡΓΕΤΑΚΗ.

 
 

 
Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013

Ώρα 19:00


ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ


                   Με αφετηρία το Art Cafe “Νότος”, την Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013 και ώρα 19:00, ξεκινά μια περιπλάνηση στους δρόμους της Ποίησης με το λόγο των:



Κων/νου Παρδάλη & Κατερίνας Βεργετάκη



Απαγγέλουν

Βλάσης Ζώτης
Μπέτυ Νικολέση
Στέλιος Μουτζούρης
Άννα Ζαράρη



Art Cafe “Νότος”, Ελ. Αεροπορίας στον πεζόδρομο Ν. Αγχιάλου

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΜΕΛΙΤΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Αγαπητοί φίλοι,

Την Πέμπτη 21 Νοεμβρίου και ώρα 08:15’ μ.μ.
παρουσιάζω το λογοτεχνικό μου έργο στο «Σπίτι του
Φιλόλογου» (Μπρούφα 12, κάθετη στην οδό
Αρχαιολογικού Μουσείου)  στην Θεσσαλονίκη, στα
πλαίσια των εκδηλώσεων του Λογοτεχνικού &
Καλλιτεχνικού Αναλογίου του Συλλόγου Αποφοίτων της
Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ.. «ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ».

Θα είναι μεγάλη τιμή για μένα η παρουσία σας.

Χάρης Μελιτάς

«Η Οδύσσεια ενός αιχμαλώτου σκοπευτή» της Μαρίας Κολοβού – Ρουμελιώτη.

 
(Α΄ βραβείο ποίησης αυτογνωσίας-ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ  2013).

Είμαι ο «Ούτις…»
Ένας αιχμάλωτος σκοπευτής ομηρικού αγώνα.
Η οδύσσειά μου μόλις ξεκίνησε!
Σε πλοίο τσακισμένο, με σκισμένα πανιά.
Με δίχως τιμόνι… Με δίχως καπετάνιο…
Οι σύντροφοι μου διασκορπισμένοι στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.
Έμεινα μόνος να παλεύω στις θάλασσες του παντός.

Κανείς δεν μ’ ακούει…
Ο Πολύφημος καταβρόχθισε κάθε ηλιαχτίδα Ελπίδας.
Η  Υπομονή στην αφιλόξενη χώρα των Λαιστρυγόνων
με αλαλαγμούς εκδιώχτηκε…
Ενταφιάστηκε στο παλιό κοιμητήριο των Λωτοφάγων και ξεχασμένη αναπαύεται.

Άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου.
Μανιασμένοι αέρηδες ξεχύθηκαν σηκώνοντας άγριες θύελλες.
Το καράβι βουλιάζει…
Θαλασσοδέρνεται με δίχως κυβερνήτη.

Κάποτε βρήκα την κόρη του Ήλιου!
Έγινα εξερευνητής της παντοδυναμίας της…
Ήπια το μελιτόκρασο μαζί της.
Έγινα σκλάβος… Εξαρτώμενος απ’ τα ξόρκια μιας μάγισσας Κίρκης!...

Κάποιος φυλά το μαγικό βοτάνι!
Μα είναι μακρύς ο δρόμος της επιστροφής...

Τι κι αν προφήτευσε σωστά ο Τειρεσίας!…
Τι κι αν συμβούλεψε σωστά!…
Είναι μακρύς ο δρόμος για το Θιάκι!

Ποια Πίστη; Ποια Σύνεση; Και ποια Δικαιοσύνη
θα μας οδηγήσει πίσω στη χαμένη Πατρίδα;
Ζεστό το αίμα…
Οι ψυχές των νεκρών πλησιάζουν το λάκκο του θυσιαστηρίου.

Κάποτε είχα όνομα!
Με ‘λεγαν « ΟΔΥΣΣΕΑ ».
Τώρα έγινα: «Ούτις…»,
για να γλυτώσω απ’ τους ανθρωποφάγους Κύκλωπες.

Δεμένος στο κατάρτι του πλοίου μου βλέπω τον κίνδυνο να πλησιάζει…
Τα Ιερά μου Σύμβολα, μακριά…
Η Πηνελόπη… Ο Τηλέμαχος…. Ο τάφος της μάνας Αντίκλειας… Ο Λαέρτης…

Πρέπει ν’ αγωνιστώ!
Να λυθώ απ’ τα δεσμά μου.
Ν’ αναπαυτώ μαζί τους.
Να ενταφιαστώ ξαπλωμένος στο χώμα όπου με γέννησε˙
γιατί  ’ναι ο Κόσμος που δημιούργησα με τον δικό μου ιδρώτα.
Είναι η Πατρίδα  που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν…

Πρέπει ν’ αγωνιστώ!
Να λυθώ απ’ τα δεσμά μου!
Ν’ αναπαυτώ, αφού πρώτα σκοτώσω:
Tον Αντίνοο… Τον Ευρύμαχο… Τον Αμφίνομο ….Τον Αγέλαο…
Γιατί αυτοί είναι υπεύθυνοι της αιχμαλωσίας μου
και  θόλωσαν το τοπίο καθυποτάσσοντας την Πατρίδα μου.
Την έκαναν δούλα!...
Διαστρεβλώνοντας τον Νόμο και την Τάξη των πραγμάτων.
Παρασύροντας το λαό μου στην άβυσσο!…

Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2013

Περίληψη του παιδικού βιβλίου: «Το νησί και το αθάνατο νερό» του Λάσκαρη Π. Ζαράρη.



Στο παιδικό βιβλίο αυτό παρουσιάζονται οι γοητευτικές εμπειρίες και περιπέτειες δύο παιδιών· του εντεκάχρονου Πέτρου που έχει κλίση στις κατασκευές, στις εφευρέσεις και γενικά στην τεχνολογία και της γλυκιάς Ελενίτσας, της ευαίσθητης γειτονοπούλας του. Και οι δύο μαζί «κλέβουν» το μυστικό της μηχανούπολης, ένα παλιό μαχητικό αεροπλάνο που ονομάζεται γέρο Τομ. Ο Πέτρος καταφέρνει να πιλοτάρει το αεροπλάνο μέχρι να φτάσουν σ’ ένα άγνωστο νησί, στο «Νησί της Ελπίδας» που βρίσκεται στο Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό. Το νησί κατοικείται από τους ιθαγενείς της φυλής «Καμόα», οι οποίοι αν και επιφυλακτικοί στην αρχή, καλωσορίζουν τα δύο παιδιά και τα εμπιστεύονται, γιατί πιστεύουν σε μια άγραφη παράδοση πως τα παιδιά είναι εκείνοι οι ξένοι που περιμένουν, οι πρώτοι που πάτησαν το πόδι τους εκεί μετά τον Μέγα Αλέξανδρο, και θα οδηγήσουν το νησί τους πάλι πίσω στη χερσόνησο από την οποία είχε αποκοπεί, ύστερα από έναν προϊστορικό κατακλυσμό.

Τα παιδιά έχουν να εκπληρώσουν πρώτα μια μεγάλη αποστολή. Αισθάνονται τους κινδύνους της καταστροφής της ανθρωπότητας απ’ την εκμετάλλευση και την εξαγωγή του «αθάνατου νερού». Τους καταπιέζει η άμεση απειλή του υπερπληθυσμού της γης, εφόσον κανείς άνθρωπος σ’ αυτή την περίπτωση δεν θα πεθαίνει. Τα δάση θα καίγονται και οι πηγές του νερού θα μολύνονται καθημερινά. Βάζουν λοιπόν σ’ εφαρμογή ένα πολυμήχανο σχέδιο…

Ποια ακριβώς σημασία έχει το «αθάνατο νερό» για τους ντόπιους κατοίκους και τους ξένους επισκέπτες του νησιού; Γιατί να μην υποδηλώνει τελικά μια διαρκώς ανανεωμένη αγάπη που πηγάζει από τις πλούσιες και ζεστές καρδιές, μιας αγάπης που δεν γνωρίζει σύνορα, ούτε από λαούς, εθνότητες, θρησκείες και φυλές; Μιας αγάπης για ένα πρόσωπο που μπορεί να καταλήξει, μέσα από την παιδική ευαισθησία και το ονειροπόλημα, να μετατραπεί σε γόνιμο προβληματισμό για έναν πλανήτη που χάνεται· τη γη μας, για τη χλωρίδα και την πανίδα της που εξαφανίζεται… Η φιλία ανάμεσα σε τόσο διαφορετικά παιδιά, ο ενθουσιασμός και η τόλμη στην ολοκλήρωση της αποστολής τους μπορεί να δώσει παράδειγμα ακόμη και στους μεγάλους σε ηλικία ανθρώπους πως δεν είναι δύσκολο και ακατόρθωτο ν’ αλλάξει η μοίρα του «πληγωμένου» πλανήτη μας προς το καλύτερο.

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013

Η ΙΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ.



«1050 ΕΦΙΑΛΤΕΣ» από τον Σάββα Τσαλίκη.

Η άσφαλτος υγρή πασαλειμμένη
πασαλειμμένη δακρυγόνα και με πείσμα
ένας για όλους ο αέρας που αναπνέεις
και στα αυτιά μας το τραγούδι

ένα τραγούδι άοπλο
που ο χρόνος θέλησε βαθιά
να σημαδέψει μέσα μας

δεκαεπτά ενδεκάτου.

ένας ίσκιος μαρτυράει όσους τρέχουν
μια ερώτηση γεννιέται απ’ την καρδιά μου
τι ν’ αγαπήσω πιο πολύ, τα όνειρά μου
ή τη φωνή του εκφωνητή
που φέρνει εφιάλτες.

όνειρο απρόσωπο
όνειρο ζωής στον ίδιο χώρο
με ενός νεκρού χαμόγελο
που ακόμα απορεί
αν πρώτα κόπηκε η φωνή
η πρώτα το καλώδιο
ή και τα δυό μαζί.
(Από την ποιητική συλλογή «ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΟΡΓΗ»,
ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ
!).

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΦΙΛΟΠΡΟΟΔΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΝΕΑΣ ΑΓΧΙΑΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ"



                                

Νοέμβριος 2013


ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ «ΧΑΜΟΓΕΛΟΥ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»
ΑΠΟ ΤΟ ΦΙΛΟΠΡΟΟΔΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΝΕΑΣ ΑΓΧΙΑΛΟΥ


Ο Σύλλογός μας  συνεχίζοντας αδιάλειπτα  το κοινωνικό του έργο απέστειλε την προηγούμενη εβδομάδα στη γνωστή οργάνωση «Χαμόγελο του Παιδιού» μια σημαντική ποσότητα τροφίμων και παιδικών ενδυμάτων τα οποία συγκεντρώθηκαν χάρη στην ευαισθητοποίηση των μελών και φίλων του Φιλοπρόοδου Συλλόγου, άλλων Συλλόγων και φορέων, αλλά και μεγάλου μέρους των κατοίκων της Νέας Αγχιάλου.
Ενημερώνουμε τους συμπολίτες μας ότι η προσφορά τους έγινε δεκτή με ιδιαίτερη  χαρά ,όπως φαίνεται από την ευχαριστήρια επιστολή που μας απέστειλε ο κ. Κώστας Γιαννόπουλος, Πρόεδρος του Δ.Σ. της Οργάνωσης «Χαμόγελο του Παιδιού».
Ο Σύλλογός μας  συνεχίζει την προσπάθεια ενίσχυσης  των δράσεων του «Χαμόγελου» κι έχει ξεκινήσει ήδη τη συγκέντρωση παιδικών ρούχων και παιχνιδιών καθώς  σε αυτόν τον τομέα υπάρχουν οι πιο άμεσες ανάγκες. Είμαστε σίγουροι ότι και πάλι οι πολίτες της Νέας Αγχιάλου θα ανταποκριθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Όποιος επιθυμεί να ενημερωθεί για τις δράσεις του «ΧΑΜΟΓΕΛΟΥ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ» μπορεί να επισκεφθεί στο διαδίκτυο την ιστοσελίδα www.hamogelo.gr
Οι προσφορές των συμπολιτών μας μπορούν να γίνονται σε συνεννόηση  με τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Φιλοπρόοδου Συλλόγου στα τηλέφωνα:
2428076904 – 2428078130 – 2428078131 - 2428077500 - 2428078131 – 2428300417 – 2428078647 – 6974181937 Whatsup - 6984155391 Whatsup – 6939728733 – 6976508441 και στα Email: ftavelis@gmail.com - fryiota@hotmail.com.
Το Δ.Σ του Φιλοπρόοδου Συλλόγου





Παρουσίαση του βιβλίου: "Ποια Τουρκία; Ποιοι Τούρκοι;" στο Πολιτιστικό Κέντρο Δημοτικής Ενότητας Νέας Ιωνίας Βόλου (Μανδηλαρά με Σταδίου).

Γ΄ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ ΛΑΣΚΑΡΗ Π. ΖΑΡΑΡΗ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ FACEBOOK: "ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΗΤΕΣ" (11/11/2013).

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ Ο ΛΑΣΚΑΡΗΣ Π. ΖΑΡΑΡΗΣ ΣΤΗ ΡΟΥΛΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ.



1)  Τι σας ώθησε  να ασχοληθείτε με την παιδική λογοτεχνία;

   Μια όψιμη ευαισθησία που μέχρι πρότινος με οδηγούσε στη συγγραφή βιβλίων για ενήλικες. Μια έντονη διάθεση για γόνιμη φαντασία με ταυτόχρονη ανάληψη της ευθύνης που συνεπάγεται η ενασχόληση με το παιδί ως ξεχωριστής, ιδιαίτερης, με διαφορετικές επιθυμίες και απαιτήσεις ανθρώπινης μονάδας. Μακριά από τις συμβάσεις που βασανίζουν τους ενήλικες, θέλησα να γίνω σαν έναν μικρό εξερευνητή που συνεχώς προσπαθεί να λύσει τις απορίες του σχετικά με τη φύση και τη λειτουργία των ζωντανών οργανισμών και των αντικειμένων. 

2)  Πόσο δύσκολο είναι για τον λογοτέχνη ν’ αγγίξει με την πένα του τις ευαίσθητες  ψυχές  των παιδιών;

   Μπορεί να επιτύχει ν’ αγγίξει σε μεγάλο βαθμό τους μικρούς αναγνώστες, αρκεί να αξιοποιήσει αρκετά στοιχεία από το είδος του παραμυθιού, μιλώντας έμμεσα, έχοντας πάντα κατά νου πως το παιδί ξεχωρίζει εύκολα το καλό από το κακό και βιώνει μεγάλες αλήθειες λόγω της διαίσθησής του. Θα έχετε παρατηρήσει βέβαια πως με αυτό το είδος τολμούν να ασχοληθούν κυρίως οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι λόγω της φύσης τής δουλειάς τους, διαθέτουν κάποιες γνωστικές βάσεις -ψυχολογίας και παιδαγωγικής- για να προσεγγίσουν με τους κατάλληλους τρόπους τα άδυτα της παιδικής ψυχής. Από την άλλη όμως, δεν αρκεί αυτή η γνώση, αν δεν συνδυάζεται από μία παιγνιώδη γραφή, που κάτω από τη διασκεδαστική ροή της πλοκής και των περιπετειών να κάνει κατανοητά άφθονα μηνύματα τα οποία και θα αποτελέσουν τους αληθινούς «θησαυρούς» του, για να ωφεληθεί το παιδί στη μετέπειτα πορεία του και να προετοιμαστεί για τη δύσκολη ενηλικίωση του. Ο σπόρος που θα ρίξει ο λογοτέχνης με τη γραφή του, με τις λέξεις του, τα συναισθήματά του, θα πρέπει να είναι αγνός, αληθινός, απροσποίητος.

3)  Ως πατέρας ανήλικων  παιδιών, γνωρίζετε ότι τα παιδιά έχουν ευαίσθητα αισθητήρια όργανα κι αντιλαμβάνονται το κάθε τι γύρω τους. Πώς μπορεί ο λογοτέχνης μέσα απ’ τα βιβλία του, εκτός από το να δώσει κάποια ηθικά  διδάγματα, να προβληματίσει τα παιδιά που χωρίς αμφιβολία ζουν σήμερα σ’ έναν κόσμο που αλλιώς τον ονειρεύτηκαν. Με ποιον τρόπο μπορεί να τους αναθερμάνει την ελπίδα και την αισιοδοξία για μια δημιουργική συνέχεια της ζωής τους;

   Ο προβληματισμός, στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελεί ένδειξη ωρίμανσης του ατόμου, ωστόσο στις μέρες μας λόγω των ραγδαίων τεχνολογικών και επιστημονικών εξελίξεων, τα παιδιά βιώνουν -πιστεύω-  ένα πρώιμο στάδιο ενηλικίωσης και είναι δεκτικά σε ανάλογες ανησυχίες που διατυπώνονται, έστω και αν αυτό που γίνεται δεν συμβαδίζει απόλυτα με την ηλικία τους. Το παιδί πρέπει να αισθανθεί ασφάλεια, να νιώθει παντοδύναμο, να κοιτάζει με αισιοδοξία μπροστά του, να του δίνουμε αγάπη αδιάκοπα αλλά και τη βεβαιότητα ότι διαθέτει τις δυνάμεις που ίσως εμείς σαν παιδιά δεν είχαμε κάποτε. Είναι απαραίτητο και πολύ ωφέλιμο για εκείνο να ελπίζει ότι θα καταφέρει να χτίσει έναν κόσμο από την αρχή.
   Και άραγε, τι του προσφέρουμε εμείς με τον δικό μας τρόπο και από τον τομέα που υπηρετούμε; Το κατευθύνουμε σωστά στα πρώτα σημαντικά βήματα της ζωής του ή του δημιουργούμε ανησυχία, θολές καταστάσεις και το τοποθετούμε συνεχώς σ’ έναν επικίνδυνο λαβύρινθο; Εδώ ακριβώς έγκειται και το μεγαλύτερο πρόβλημα και πρέπει να αναρωτηθούμε αν αυτοί που προσφέρουν τόσο χαμηλής ποιότητας υλικό προς κατανάλωση των παιδιών, έχουν αντιληφτεί την αρνητική κι εγκληματική επιρροή τους στη διαμόρφωση του χαρακτήρα των μικρών μας φίλων. Τα αποκρουστικά και δύσμορφα τέρατα με τις απαίσιες κραυγές που πρωταγωνιστούν στις παιδικές σειρές στην τηλεόραση, λες και βγαίνουν από τους χειρότερους εφιάλτες των παιδιών, ρουφούν την ενεργητικότητά τους και τις υγιείς δυνάμεις τους, προσθέτοντάς τα μόνο φόβο και ζημιογόνα αισθήματα. Αυτό δεν αποτελεί ηθικολογία αλλά μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, γιατί απέχουν πολύ οι παιδικές σειρές που βλέπαμε τότε  εμείς από τις σειρές που παρακολουθούν τα σημερινά παιδιά.

4)  Η κρίση που περνάμε στις μέρες μας, είναι βέβαια οικονομική αλλά στο βάθος της είναι κρίση πνευματική και ηθική, κυρίως κρίση αξιών. Μπορεί ο λογοτέχνης μέσα από το έργο του να οπλίσει  τα παιδιά με θάρρος για ν’ αντιμετωπίσουν τις δύσκολες καταστάσεις που βιώνουν στο οικογενειακό  τους περιβάλλον, στο σχολείο, αλλά και μέσα απ’ τις συντροφιές τους, μιας κι εκείνα αποτελούν τους άμεσους αποδέκτες των ασταθών πια κοινωνικών σχέσεων των γονιών τους και γενικά των μεγάλων σε ηλικία ανθρώπων, εξαιτίας της γενικότερης ανασφάλειας που επικρατεί στην καθημερινή ζωή όλων των Ελλήνων;

   Μια καλή αρχή γίνεται όταν τα παιδιά ανακαλύψουν τη χαρά της ανάγνωσης και κατά συνέπεια μπορέσουν να ξεφύγουν εύκολα από το κακόγουστο των εικόνων που δίνονται καταιγιστικά στην τηλεόραση αλλά και στην πραγματική ζωή. Μπορούν ακόμη να ταυτιστούν με τους ήρωες ενός όμορφου βιβλίου, να μιμηθούν τις ανθρώπινες συμπεριφορές τους. Απομένει λοιπόν, οι γονείς τους να τους στρέψουν την προσοχή και το ενδιαφέρον στο ωφέλιμο ανάγνωσμα. Με αυτό τον τρόπο θα αποφευχθούν παραβατικές συμπεριφορές, όπως η βία και η επιθετικότητα, ενώ αντίθετα θα αναδεικνύονται τα ξεχωριστά ψυχικά χαρίσματα κάθε παιδιού.
   Πρέπει να ωθήσουμε τα παιδιά να ονειρεύονται συνεχώς, πρώτα απ’ όλα έναν κόσμο καλύτερο, γιατί στο παιδικό μυαλό γεννιούνται αμέτρητες απορίες που δεν βρίσκουν συχνά απάντηση. Δεν πείθουν οι απαντήσεις των μεγάλων. Το παιδί ίσως σκεφτεί: «Κι αν δεν μπορέσω να αλλάξω τον κόσμο, τι θα γίνει τελικά; Θα νιώσω απογοήτευση και λύπη;». Πρέπει να του εξηγήσουμε ότι μόνος του κανείς δεν μπορεί να καταφέρει πολλά απ’ όσα ονειρεύεται, αφού πρέπει να τον βοηθήσουν κι άλλοι άνθρωποι για να πετύχει σε αυτό. Πρέπει εκείνο να δημιουργήσει πολλούς και καλούς φίλους ώστε να γίνει δυνατό και να κάνει τη ζωή του πιο όμορφη. Υπάρχουν παιδιά που πεινάνε σε κάποιες άλλες χώρες και κανείς δεν έχει τη διάθεση να τα προσφέρει κάτι από το δικό του περίσσευμα. Κι εμείς γιατί να μην μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να τα βοηθήσουμε; Για να κάνουμε καλύτερο τον κόσμο μέσα στον οποίο ζούμε, πρέπει να βλέπουμε εκεί που υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν· εκείνοι περιμένουν από εμάς κάποια φροντίδα για ν’ ανασάνουν και να χαμογελάσουν.
   Όλα τα όσα ανέφερα προηγουμένως είναι σημαντικές ανθρώπινες αξίες, όπως η αγάπη, η συναδέλφωση, η αλληλεγγύη, η φιλία, η επιδίωξη πάντα του καλού, η αποκατάσταση των κοινωνικών αδικιών και πολλά άλλα. Αν τις δώσουμε την ανάλογη προσοχή, τότε θα ωφεληθούμε και θα εξισορροπήσουμε κάπως τις αρνητικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Κύριο μέλημα των λογοτεχνών όσον αφορά το παιδικό βιβλίο, θα πρέπει να είναι η ανάπτυξη ενός μεταφορικού και συμβολικού λόγου, ούτως ώστε μία απλή πράξη να αναγάγεται σε δίδαγμα, με πολύ εύληπτο τρόπο, προσφέροντας ταυτόχρονα πνευματικά και ψυχικά οφέλη στους μικρούς μας φίλους.



ΔΥΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΛΑΣΚΑΡΗ Π. ΖΑΡΑΡΗ.




1)  «Πετρελαιοκηλίδα! φώναξε έκπληκτος ο γέρο Τομ. Εντάξει, έχω ακούσει για την ατομική βόμβα που έριξαν οι Αμερικάνοι στη Χιροσίμα της Ιαπωνίας, αλλά πετρελαιοκηλίδα δεν ξέρω τι ακριβώς είναι…».
   Ο γλάρος χασκογέλασε τεντώνοντας στον αέρα τα βαμβακένια φτερά του: «Αγαπητέ μου, δεν ξέρεις τι σου γίνεται σήμερα! Φέρνεις μαζί σου τη μυρωδιά της ναφθαλίνης. Πού ήσουν κλεισμένος, δύστυχε, τόσα χρόνια; Απ’ τη Χιροσίμα κι ύστερα έγιναν πολλά κι έχασες μπόλικα επεισόδια, όπως το πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνομπίλ».
   Το αεροπλάνο αδιαφόρησε: «Στο κάτω-κάτω γιατί έπρεπε να ξέρω πράγματα που δεν με ωφελούν παρά μόνο με κάνουν να σαπίζω απ’ τη στενοχώρια;».
   «Η άγνοια μπορεί να σε καταστρέψει, φιλαράκο», απάντησε το πτηνό της θάλασσας. Όσο καιρό έλειπες από την ενεργό δράση ο κόσμος όλος αναστατώθηκε. Στη Ρωσία έγινε μια μεγάλη πυρηνική καταστροφή που γέμισε τους ανθρώπους με αρρώστιες. Το μικρό μου αδελφάκι γεννήθηκε ανάπηρο γι’ αυτό το λόγο».
   «Έφτασε μέχρι εδώ αυτή η καταστροφή;».
   «Ναι, πολλές πηγές νερού μολύνθηκαν, σου λέω, κανείς δεν μπορεί να ξέρει αν η τροφή που καταναλώνει ο άνθρωπος σήμερα είναι ασφαλής».
   Ο «γέρο Τομ» άρχισε να φυσά και να ξεφυσά. Ουφφφφ έκανε κι άφησε μια μακριά μολυβιά στον ουρανό. Ύστερα ευχήθηκε να καταλάβουν οι άνθρωποι τα λάθη τους και να μετανοήσουν. Αυτός ο προβληματισμός για τα κακά του κόσμου, του χάλασε τη διάθεση, δεν κρατούσε τώρα σταθερή πορεία, πήρε να κάνει οχταράκια στον ουρανό σαν μεθυσμένο. Ο αέρας χαστούκιζε το ανυποψίαστο πρόσωπό του. Τα μικροσωματίδια της ατμόσφαιρας σκέπαζαν μ’ έναν λερωμένο μανδύα τη λαμαρίνα του.
   Ο Πέτρος κατάλαβε πως από τη στενοχώρια του ο «γέρο Τομ» αύξησε την κατανάλωση.
    «Το καύσιμό σου τελειώνει, φίλε. Πρέπει να προσγειωθούμε αναγκαστικά πολύ γρήγορα», τον προειδοποίησε.

Λάσκαρης Π. Ζαράρης


(Απόσπασμα από το παιδικό βιβλίο: «Το νησί και το αθάνατο νερό», Ήρα Εκδοτική, 2012) 
 


2)  Πέρασαν τρεις εβδομάδες από το δυσάρεστο γεγονός κι ο γάτος Αριστείδης πηγαινοερχόταν λυπημένος στη γειτονιά, με το χοντρό κεφάλι του σκυμμένο και τα μεγάλα μακριά μουστάκια κρεμασμένα προς τα κάτω. Είδε και απόειδε, σχεδόν είχε φτάσει στα πρόθυρα της μελαγχολίας ο παχουλός κοκκινοτρίχης και για ακόμη μία φορά αναρριχήθηκε στο μισάνοιχτο παράθυρο της τουαλέτας και ύστερα πέρασε στον κυρίως χώρο του σπιτιού.
   Στο σαλόνι η τηλεόραση τρεμόπαιζε μ’ έναν ενοχλητικό ψίθυρο, λες και θρηνούσε για την απουσία των ιδιοκτητών. Στο μικρό τραπεζάκι, στη βάση του φωτιστικού στεκόταν μία μεγάλη οικογενειακή φωτογραφία. Τα πρόσωπα χαρούμενα σε μια φευγαλέα στιγμή. Ο Αριστείδης κουλουριασμένος στα πόδια του μικρότερου της οικογένειας. Τότε ακριβώς ακούστηκε ένα μεγάλο, μακρόσυρτο και παραπονιάρικο «νιάου…ου!», που δόνησε την ατμόσφαιρα διαπερνώντας τους τοίχους του σπιτιού και πέρα απ’ τα στενά όρια της γειτονιάς αντηχώντας πάνω στις κορυφογραμμές των βουνών.
   Η ξαφνική εξαφάνιση του κυρίου Μιχάλη, της κυρίας Κατερίνας, του μικρού Νίκου, της μικρής Χριστίνας γέμισε την ασφάλεια του γάτου μ’ ένα τεράστιο γιατί…; ΓΙΑΤΙ! Ο γάτος Αριστείδης είχε μείνει μονάχος και ελεύθερος να κάνει οποιαδήποτε αταξία στο σπίτι χωρίς να τον μαλώσει κανείς! Μα ό,τι είχε ονειρευτεί έγινε ένας εφιάλτης. Σαν να του έδιναν ζωή εκείνα τα αδιάκοπα κυνηγητά και η άγρια και μανιασμένη φωνή του κυρίου Μιχάλη να κατευθύνεται παντού:
   «Αριστείδη, παλιόγατε, πάλι άφησες τις τρίχες σου πάνω στον καναπέ. Απείθαρχε, ζημιάρη, ακατάστατε».
   «Όταν ανακάλυπτε ότι οι τρίχες δεν ήταν δικές μου, αλλά της γλυκομίλητης γυναίκας του, η οποία είχε τη συνήθεια να λαγοκοιμάται μπροστά στην τηλεόραση, έπαιρνε τα λόγια του πίσω και χάιδευε με αργές κινήσεις το παχύ τρίχωμά μου. Για να τον ευχαριστήσω τού έφερνα τις παντόφλες. Σ’ αυτό το σπίτι όλοι με αγαπούσαν, παρόλο που αρκετές φορές τους εκνεύριζα με τα καμώματά μου. Ακόμη και όταν έσχιζα με τα άγρια νύχια μου τα τετράδια των παιδιών και πάλευα με την καλαμένια σκούπα στην αυλή της κυρίας Κατερίνας, δυσκολεύοντας την καθαριότητα του σπιτιού! Γι’ αυτό τον λόγο ακριβώς, αλήθεια, δε σταματούν τα δάκρυά μου και δεν μπορώ ν’ αποδεχτώ την απουσία τους. Να φύγουν όλοι και να μην επιστρέψουν μετά από τόσο καιρό, χωρίς να με πάρουν μαζί τους!!! Πώς βάσταξε η καρδιά τους να μ’ αφήσουν πίσω; Εκτός… αν έφυγαν από μία τόσο επείγουσα ανάγκη ή κάποια απειλή που δεν μπορώ να φανταστώ κι έτσι δε γινόταν να καθυστερήσουν άλλο.  
   Αλλά το δικό μου μερίδιο ευθύνης δεν είναι καθόλου μικρό, γιατί δύο μέρες είχα να φανώ, πριν βρω το σπίτι άδειο από ανθρώπους. Μπορεί και να με αναζήτησαν με αγωνία, αλλά εμένα μου αρέσει να τριγυρνώ άσκοπα στους δρόμους της γειτονιάς και να κάνω παρέα μόνο με τις παχιές και χνουδωτές γατούλες, κατά προτίμηση Περσικές. Κάποτε συμπάθησα μια ναζιάρα μα κομψή γατούλα που φρόντιζε τη δίαιτά της, ενώ τον χειμώνα φορούσε γύρω στον  λαιμό της ένα κόκκινο φουλάρι με χαρακτηριστικό κουδουνάκι.  
   Ύστερα σκέφτηκα τον Λυκούργο, τον αξεπέραστο ρήτορα της γειτονιάς. Είχε τη συνήθεια να λέει πάντοτε τη γνώμη του ανοιχτά, χωρίς να φοβάται αν θα δυσαρεστήσει το κοινό που τον παρακολουθούσε συνήθως με προσοχή. Ανακατευόταν σε κάθε πρόβλημα μικρό ή μεγάλο των ζώων. Πονόψυχος, σωστός όμως στις παρατηρήσεις του και σοφός στη σκέψη, ήταν σεβαστός σ’ όλο το Ζωοβασίλειο γι’ αυτόν το λόγο. Είχε εκλεγεί πρόσφατα Πρόεδρος του τοπικού συλλόγου αποκατάστασης ορφανών και λοιπών κατατρεγμένων (αδέσποτων κλπ.). Σταχτής και μικρόσωμος, μ’ ένα βλέμμα που μόνο γάτου δεν έμοιαζε, γιατί το μυαλό του τον έκανε να γίνεται λιγότερο αυθόρμητος και πότε-πότε να συμπεριφέρεται σαν κάποιον αυστηρό δάσκαλο του σχολείου.
   Έτσι θέλησα να του εκφράσω τον πόνο μου, ελπίζοντας σε μια έξυπνη ιδέα του, μήπως και βρω κάποια άκρη στο ανεξήγητο μυστήριο! Εκείνος είχε τη συνήθεια να μιμείται τις εκφράσεις και τις χειρονομίες των ανθρώπων με τη βαριά και αργή του ομιλία, πιστεύοντας ότι έτσι θα γινόταν πιο κατανοητός. Όσοι τον γνώριζαν για πρώτη φορά, έλεγαν ότι τους θύμιζε μια κωμική φιγούρα από παιδικές σειρές ή ένα τροχονόμο σε δρόμο χωρίς μποτιλιάρισμα».
  

Λάσκαρης Π. Ζαράρης


(Απόσπασμα από το εικονογραφημένο παραμύθι: «Μία σημαντική αποστολή», Ήρα Εκδοτική, 2013).