Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Αιώνια Δίψα.




Δίψα φίλε μου
για εκείνο που σε καταστρέφει και σε αναδημιουργεί.
Δίψα για το ωραίο
που αγγέλους και δαίμονες χωράει στη σύστασή του.
Δίψα για το φως και το σκοτάδι
που φτιάχνουν μαζί τον πίνακα της ωριμότητας.
Δίψα για το πάθος που έλειψε,
για το πάθος που σε γέμισε
κι είτε σ' έκανε να πετάξεις,
είτε να πέσεις.
Συναίσθημα φτερό αετού
ή βαρίδι στο στήθος,
μια φορά για να λέγεσαι άνθρωπος,
στου Οράτιου τη φράση να πιστεύεις,
"capre diem", ζωή κύμα θεόρατο,
ή κατακλυσμός ονείρων,
να γελάς με τις τρικυμίες
και να πιάνεις γερά τη θάλασσα
και λίγο πριν βυθιστείς
να σε σώζει η μοίρα.
Άνθρωπε θαύμα λοιπόν,
μην ξεχνάς την αιώνια δίψα σου!

28/08/2014

Λάσκαρης Π. Ζαράρης 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου