Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

Στο Αλωνάκι κι η Εύβοια απέναντι...



( Όταν ένας συνηθισμένος περίπατος γίνεται έμπνευση )


Κι αν δεν μπορείς να ζήσεις με την ελπίδα

ζήσε τουλάχιστον με τον ήλιο 
κάθε πρωί ν' αγγίζει τα χρώματα των ματιών σου
και να μοσχοβολά το άνθος της καρδιάς σου.
Ζήσε σαν όνειρο χαμένο
στην κάθε ώρα που περνάει
να γέρνεις στους ώμους ενός αγγέλου
με μια Θεϊκή δροσιά που λάμπει
κυμάτων γητευτής ο έρωτας πλησιάζει...



03/03/2015

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου