Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2020

"Λήδα και Δίας ( Κύκνος )", ένα πολύ όμορφο ποίημα του Αριστομένη Λαγουβάρδου.



Έξω  σταλάν  αργά  τα  ύστερα  θάμπη.
Με  τα  μαλλιά    χρυσόξανθα   λυμένα,
σε     κόκκινο     βελούδο    αναπαμένα
και  το  φλογάτο  αχείλι  που  όλο  λάμπει,

ευωδά  η  Λύδα.  Τα  μάτια  κλεί  κι´οι  κάμποι,
τηράν  τα  μέλη  τα  ροδάτα  ιδρωμένα,
που  με  του  κύκνου  το  σώμα  αγκαλιασμένα
αγγίζονται      δίχως     καν    να    μιλάνε.

Κι ‘ όταν  γιρλάντα  το  φεγγάρι  απιθώνει,
πάνω      στο     μοσκομύριστο      θυμάρι,
το     μύρο     του     κρίνου     όλο     χάρη,

στ’ ανάσασμα      του    Ζέφυρου   απλώνει.
“ Μα  η  Λήδα  ασκογελά  κι’ αποσταμένοι,
πετιούνται    ο    Πολυδεύκης    κι’ η  Ελένη”.

                                Αριστομένης  Λαγουβάρδος


Σύντομο  βιογραφικό  Αριστομένη  Λαγουβάρδου
Γεννήθηκε  στην  Έμπαρο  Ηρακλείου  Κρήτης. Είναι   Μηχανολόγος  Μηχανικός  και  Ναυπηγός του  Πολυτεχνείου  Νεαπόλεως  Ιταλίας. Ζει  στο  Ηράκλειο  Κρήτης.

Εργογραφία
Το  τέλος  της  αθωότητας
Καθώς  κυλά  το  ρόδινο  ποτάμι
Στα  απόκρυφα  τοπία  της  ομορφιάς (υπό  έκδοση),
Τυποκρέτα  Καζανάκη – Ηράκλειο  Κρήτης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου