Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

Ο κόσμος των άστρων

                  Τα άστρα ξάπλωσαν στο μαύρο ουράνιο χαλί,
                  κοιτούσαν το ολόγιομο φεγγάρι και συζητούσαν.
                  Το μικρό άστρο είπε: «Όταν για πρώτη φορά ο άνθρωπος
                  περπάτησε στη σελήνη, ήσουνα σχεδόν τριάντα χρονών.
                  Στο μέτωπό σου ξεχνιότανε ο ήλιος κι οι μέρες έρχονταν
                  με τα γελαστά τους πρόσωπα να σε φιλήσουν-
                  οι ερωμένες κάποτε της νιότης σου».
                  Το  μεγάλο άστρο απάντησε: «Τώρα, μετά σαράντα χρόνια
                  κοιτάω χαμηλά για να παίρνω δύναμη,
                  νιώθω τη λάμψη των ψυχών στα γερασμένα χέρια μου
                  κι η ομορφιά του σύμπαντος με προστατεύει!».

                  -Άχ! Άστρα, άνθρωποι και χρόνος…
                  Ποιος άραγε διεκδικεί την ανεξαρτησία του στο σύμπαν,
                  ποιος είναι το μόνο σώμα που φωτίζει και τ’ άλλα γύρω
                  που χλομιάζουν σαν ετερόφωτες υπάρξεις;
                  -Ο Έσπερος, ο προάγγελος της νύχτας
                  είναι που σβήνει κάθε άσχημη στιγμή, αλλά φανερώνει
                  και ό,τι ξεχάστηκε από χρόνια, την αληθινή ζωή.
                  -Αγνοείς πως τ’ αστέρια ζουν εκατομμύρια χρόνια!
                  -Και οι ψυχές των ανθρώπων τόσο περίπου!
                  -Βλέπεις εκείνον τον άνθρωπο κάτω στη γη
                  που μας παρακολουθεί με το τηλεσκόπιο;
                  -Ναι, πρέπει να τα είδε και να τ’ άκουσε όλα.
                  -Αλλά δεν ξέρει, πως σε λίγα γήινα χρόνια θα πετάξει
                  και θα γίνει κι αυτός φως μες στις παλάμες τ’ ουρανού.

                  Ο άνθρωπος όμως, που δεν καταλάβαινε πολλά
                  από τη γλώσσα τ’ ουρανού, έβλεπε συνέχεια
                  άγνωστες λέξεις-ανεξερεύνητους γαλαξίες
                  και ήταν για εκείνον τ’ άστρα το χαμόγελο της αιωνιότητας
                  και ήταν η προσέγγιση του διαστήματος
                  η ελπίδα της ένωσης με τον δημιουργό.

                  Λάσκαρης Π. Ζαράρης


                  ***  Τιμητική διάκριση από την Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος
                  το έτος 2010.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου