Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Ένα τραγούδι του Θεόδωρου Σαντά

Η ΣΙΩΠΗ

Κάποτε όλα έλιωναν
στης αυγής το χρώμα
τώρα έγιναν πληγή
λασπωμένο χώμα.
Πόσα κένταγες φιλιά
με τραγούδια επάνω
και μ’ αγκάλιαζες σφιχτά
για να σε ζεστάνω.

Αχ απόψε αυτή η σιωπή
όλα θα τα σπάσει
Ποιος μου το ’λεγε o καιρός
πώς θα με δικάσει;

Κάποτε όλα γέλαγαν
έλεγαν τραγούδια
σ’ ένα σπίτι δίπατο
με γερτά παντζούρια.
Πόσα όνειρα μαζί
στα ζεστά τα βράδια
κι ήμασταν ο  έρωτας
κάτω απ’ τα φεγγάρια.

Θεόδωρος Σαντάς
Θεσσαλονίκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου