Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

Μερικά Χαϊκού στην Κυπριακή Διάλεκτο από το βιβλίο του Άθω Χατζηματθαίου «Του Έρωτα, της Αγάπης, του Πάθους και της Ζωής»

 

 

Τα δκυο σου μάθκια

γλυκάες τζιαι ομορκιές
ξεσιειλίζουν.



Εμέθυσέν μου
η γλύκα του φιλιού σου,
ανεράδα μου.



Της ομορκιάς σου
να φέξει στην στράτα μου
άφησ’ τον ήλιον.



Σγοιαν ήλιος φέγγει
το γλυκοθώρημά σου
μαυρομμάτα μου.

(σγοιαν: σαν, όπως – γλυκοθώρημα: βλέπω κάποιο με γλυκύτητα, το γλυκό βλέμμα).



Να μεν πολλαρκείς
σγοιαν το νερόν η ζωή
τζιυλά τζιαι φεύκει.

(πολλαρκείς: καθυστερείς πολύ).



Ακρόστου μου τσας
της ψυσιής η ομορφκιά
είν’ αθάνατη.

(ακρόστου μου: άκουσέ με).



Τα δκυο σου σιείλη
γλυκοστάσσουσιν μέλιν,
αρκόντισσά μου.



Να ρέξει μέρα
να μεν δω τα μάθκια σου
αχ πελλανίσκω.

(ρέσσω: περνώ, διέρχομαι – πελλανίσκω: τρελαίνομαι).



Η ευτυχία
χαρκιέσαι ’γοράζεται
με τα ριάλια;

(χαρκιέσαι: νομίζεις, υποθέτεις – ριάλια: λεφτά).



Πριχού συντύσιεις
βούττα στον νουν την γλώσσαν,
επολλολόησες.

(σύντισιε: μίλησε – επολλολόησες: μίλησες πολύ, πολυλόγησες).



Τα δκυο σου μάθκια
στες καρκιάς τες φουρτούνες
αστροπελέτζια.



Έν’ πκιον ορμάνιν
ο τζιήπος της καρκιάς
άρκησες να ’ρτεις.

(ορμάνιν: ακαλλιέργητη γη, ρουμάνι).



Δίχα φεγγάριν
χώρκα σου, αντζέλισσα,
οι νύκτες μου πκιον.

(δίχα: χωρίς, δίχως).  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου