Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

Η «Αργώ»


Καθρέφτισμα αρχαίας λήθης
που αναζητάει υπαρκτό προσδιορισμό,
μ’ ένα αιφνίδιο σημάδι.

«Αργώ»· ο κοιμισμένος φόβος για μια πορεία
που κρύβει τρομερούς κινδύνους
κι οι νέοι Αργοναύτες μπαίνουν στη μυθολογία
με τη φοβερή τους τόλμη,
αντλώντας απ’ το μεγαλόπνοο σχέδιο την ευφορία.

Η «Αργώ» δεν ήταν τελικά η απάτη,
ούτε οι πόθοι μιας αναζήτησης πικρής.
Στα μάτια μας η θάλασσα αλλάζει
το χρώμα της ψυχής
κι έτσι το μάταιο του εγχειρήματος τώρα δεν ισχύει
γιατί όλο και κάτι καινούργιο ζητούμε
σε κάθε τόπο που πατούμε.
Του αγωνιστή δοξασμένη η μοίρα
στου ταξιδιού τη γλυκιά ελπίδα.

Κι ας έχουμε κλάψει
μες τον κλυδωνισμό των πάντων,
για τους συντρόφους που έχουμε χάσει
στις επικίνδυνες προκλήσεις της ζωής!
Το «έλα» που λέει η ηδονή στην πρωτόγνωρη λάμψη
είναι το τρεμάμενο χέρι και το σκληρό κουπί,
είναι η ψυχή που πελεκάει
το μάταιο στο πέλαγος
και του δίνει ελκυστική μορφή.

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου