Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

Κριτική της κυρίας Τζένης Κουκκίδου για το παιδικό βιβλίο του Λάσκαρη Π. Ζαράρη: "Το νησί και το αθάνατο νερό".

 

Το νησί και το αθάνατο νερό
Παραμύθι επικής φαντασίας με περιπέτεια, δράση και όμορφα διδάγματα ή ένα μυθιστόρημα παιδικής λογοτεχνίας με τις διασκεδαστικές εμπειρίες των ηρώων του; Όπως κι αν το δεις -σίγουρα είναι όλα τα παραπάνω και ακόμη περισσότερα- το παραμύθι του Λάσκαρη Ζαράρη θα σε γοητεύσει, θα σε ταξιδέψει σε νέους, ανεξερεύνητους κόσμους, θα σου αφήσει όμορφα διδάγματα ενώ θα σε έχει διασκεδάσει στις σελίδες του.
Καθόλου τυχαίο που διακρίθηκε με έπαινο από τον Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» ενώ αποδεικνύει περίτρανα ότι ο συγγραφέας του "το έχει" και με τους παραμυθένιους κόσμους πέρα από την ποίηση και το μυθιστόρημα.

Ο Πέτρος και η Ελένη πετούν με ένα παλιό μαχητικό και ανακαλύπτουν το Νησί της Ελπίδας όταν αναγκάζονται να προσγειωθούν πάνω του. Μια πολύ πολύ μικρή κουκκιδίτσα στον χάρτη, χαμένο στο άπειρο του Ειρηνικού Ωκεανού, κρυμμένο για αιώνες από τους ανθρώπους και τον πολιτισμό τους. Οι ιθαγενείς του νησιού, οι Καμόα, είναι αγέραστοι, αθάνατοι, δείχνουν φιλήσυχοι και ειρηνικοί και διαθέτουν βαθιά πίστη στις παραδόσεις και στις προφητείες τους.
Αιώνες πριν, ο τρομερός πειρατής Μπρατσέρα που κυριαρχούσε στις θάλασσες με το πλοίο του "Αννίβα", ανακάλυψε κι αυτός το νησί και μαζί με το νησί ανακάλυψε και τα δύο καλά κρυμμένα μυστικά του. Το Αθάνατο νερό και το πετρέλαιο. Κι ενώ αυτά τα αγαθά είναι υπερπολύτιμα για κάθε λαό που έχει πρόσβαση σε εκείνα, είναι τελείως άχρηστα για τους ίδιους τους κατοίκους του!
Επιστρέφει πολλά πολλά χρόνια μετά την πρώτη του "επίσκεψη" με σκοπό να πείσει το συμβούλιο της φυλής ώστε να εκμεταλλευτεί τα αγαθά αυτά. Εκτός, όμως, από τους ιθαγενείς που γνώριζε, θα συναντήσει και τους δύο μικρούς ήρωες, τους "ξένους" όπως τους αποκαλούν οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού, οι οποίοι τους περίμεναν ατελείωτα χρόνια ως εκλεκτούς για να εκπληρωθεί η προφητεία.

Το Νησί της Ελπίδας είναι ένας τόπος με μυστικά, παραδεισένιος και ανεξερεύνητος, δηλαδή το ιδανικό σκηνικό για να στηθεί μια εκπληκτική περιπέτεια εξερεύνησης και δράσης. Τον τόπο αυτό κατοικούν οι αγέραστοι Καμόα αλλά και ένα πλήθος πανίδας και χλωρίδας που, θα λέγαμε, μοιάζει με αυτό που γνωρίζουμε από τον δικό μας κόσμο, αλλά ταυτόχρονα είναι και τελείως διαφορετικό. Οι μέλισσες είναι τεράστιες και δολοφονικές, οι κροκόδειλοι κατοικίδια, τα φύλλα που δακρύζουν από τη μια, αλλά και οι πειρατές, οι μάγοι, οι ιθαγενείς, όπλα και αεροπλάνα -από εκείνα που μιλάνε!-, κοσμήματα και μαύρα μαργαριτάρια, προφητείες, θησαυροί, ηφαίστεια από την άλλη.
Ο Λάσκαρης Ζαράρης, καθόλου φειδωλός στη φαντασία, μήτε τσιγκούνης στις λέξεις, δημιούργησε έναν ολόκληρο δικό του κόσμο πάνω στο νησί της Ελπίδας και έφτιαξε μια ιστορία δράσης με όμορφα μηνύματα που σίγουρα θα απολαύσουν μικροί και μεγάλοι. Οι σελίδες περνούν αβίαστα, διδάγματα "κρύβονται" μέσα στην περιπέτεια για να ξεπηδήσουν από τις σκέψεις και πράξεις των ηρώων του ενώ γεμίζει το μυαλό με υπέροχες εικόνες εξωτικού παραδείσου. Απολαυστικό, αγαπησιάρικο -αλλού ρομαντικό- και χαρούμενο. Όπως πρέπει να είναι ένα παραμύθι.

Ένα ταξίδι σε μια πρωτόγονη γη και εποχή κάπου στον πλανήτη, ένα παιδικό παραμύθι περιπέτειας, μια εθιστική διασκεδαστική ιστορία, η Αγάπη σε περίοπτη θέση και διδάγματα που ξεπηδούν άναρχα στις σελίδες του θέτοντας ζητήματα όπως την αναγκαιότητα της τεχνολογίας, την άδολη αγνή αγάπη, τις παραδόσεις των λαών, τον σεβασμό στο περιβάλλον, τη φιλία... Ένα παραμύθι γραμμένο από την πλευρά των παιδιών που δίνει μιλιά και αισθήματα σε άψυχα αντικείμενα -κατά τους μεγάλους- που όμως τα παιδιά πιστεύουν πως έχουν τον δικό τους ευαίσθητο κόσμο.
Η Ελένη τοποθετείται σοφά όταν λέει ότι «οι άνθρωποι χάσανε την ευαισθησία τους και η φύση τούς εκδικείται».
Ο μάγος Μπούα-Μπούα έχει τη δική του άποψη: «Ο άνθρωπος γίνεται καλύτερος όταν σκέφτεται κι αντιμετωπίζει καθημερινά τον θάνατο» και οι ιθαγενείς συμφωνούν ότι «ζωή χωρίς τον θάνατο δεν μπορεί να υπάρξει».
Και ο παππούς; Πάντα το έλεγε: «Οι άνθρωποι αλλάζουν εύκολα ανάλογα με το συμφέρον τους».

2 σχόλια:

  1. Έχω εκφράσει την άποψή μου για το συγκεκριμένο παραμύθι, αυτό που θέλω να ευχηθώ είναι να το γνωρίσουν όσο γίνεται πιο ανήσυχες ψυχές. Ποιος είπε πως τα παραμύθια είναι μόνο για μικρούς;..
    Συγχαρητήρια και πάλι Λάσκαρη!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ Εύη για τις υπέροχες ευχές σου!!!

      Διαγραφή