Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Δύο ποιήματα από τον Νίκο Τσαλή

ΚΑΤΑΓΩΓΗ
         
Ανάλαφρες  σταγόνες 
Πυκνών αισθημάτων
Οι λέξεις

Στο γιομάτο νου κυλούν

Συγυρίζουν το χρόνο
Τη σκέψη
Πέρα από πρόσωπα
Λυτρώνουν
Τα σώματα
Κάποτε αθάνατες  πεθαίνουν
Και σε κρεμάμενα χείλη
Βαθιά μέσα
Ωσάν  σημαίες
Λικνίζουν τη συνέχεια
Την  καταγωγή μας

ΠΥΡΓΟΣ  15-6-2011



ΣΕΛΙΔΕΣ

Αθέατα βέλη
Παλιάς  κοπής  οι σελίδες
Του  πριν
Στο  βάθος  μακράς  πορείας
Τους  καθρέφτες, ενώπιον μας  ρυτιδώνουν
Τις  παλάμες, που στάζουν  θυσία και φως βεβαιώνουν
Με  στίγματα  που ουδέποτε χωνεύτηκαν

Σε ένα καιρό που αδυνατεί  γραμμές να διακρίνει
Μουσικές να ερμηνεύσει
Και ματιές να συναντήσει
Όπου αιμορραγούν
Όταν γύρω  από αυτές  όλα ημιτελώς  ολοκληρώνονται
Να τους ξεφύγουμε πια δεν μπορούμε.

Νίκος Τσαλής
Διαβατά Θεσσαλονίκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου