Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Ένα τραγούδι από τη Βίκυ Κώσταινα Λαγδού

ΣΤΟ ΠΕΠΛΟ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ



Στης νύχτας το ντραπέ φουστάνι
δες πως η ανάσα μου συνόρεψε
μ’ ό,τι αξίζει στην αυγή
και η ματιά μου χόρεψε
στου ουρανού την ενοχή.

Έλα ασήμωσε το δάκρυ μου,
που κύλησε απ’ τα μάτια μου.
Πάρε τη σκέψη μου
και κάνε την αρμύρα.
Το νου ξελόγιασε
και ρίξε με βορά στη μοίρα.

Κι εγώ στης νύχτας μες τη ζάλη
ψάχνω στα φώτα να σε βρω.
Δεν φτάνει το κύμα στ’ ακρογιάλι,
που όλο θροεί με τον καιρό.

Όσα κι αν έλεγες
τα πήρε ο άνεμος
και τα ’κανε ρημάδια.
Δεν αγρικά η θάλασσα,
που αφρίζει κι αψηφά
κακού καιρού σημάδια.

Vicky Kostenas Lagdos
Dichterin
Zürich 16. März 2012

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου