Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Δύο ποιήματα από τον Παύλο Πολυχρονάκη.

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΑΤΙΡΑ

Ο ΣΑΜΑΡΑΣ και Ο ΣΑΜΑΡΑΣ

Το Μούντιαλ σαν παίζονταν στη χώρα του καφέ
και η Εθνική μας πούλαγε πρώτη φορά εφέ!
ομάδα νέων κραύγαζε: Ζήτω ο Σαμαράς!
Και  εγώ που για χατήρι του έγινα φουκαράς
φώναξα μ΄αγανάκτηση: Κάτω ο μασκαράς!
Αμέσως με λιντσάρανε και όταν με βαρούσαν
τον μπαλαδόρο Σαμαρά μού'παν επευφημούσαν!!!
 

ΓΡΑΔΙΣΤΙΚΕΣ ΖΗΛΙΕΣ

Δύο γράδες εμαλώνανε εις την Αετοράχη
κι ελέγαν, με το άντρα της, η μια τσ’ αλλλής, πως … «τα’χει…»,
παρόλο που οι άντρες τους ήτανε γερασμένοι
κι από τσιλιμπουρδιές και ΣΕΞ , χρόνια παραιτημένοι.
Κι έλεγ’ η μία που’ταν κουτσή: - Μωρή φωτιοκαμένη,
εσέ ποτίζ’ ο άντρας μου κι’ γω ‘μαι διψασμένη…
-          Τι’δες και λες ο άντρας σου, εμένα πως ποτίζει;
κι έχει νερό ο καψερός… και άλλες να δροσίζει;
-          Απ’ τσ’ αμασκάλες μου’πανε, σε κράτιε κι απ’ τη χέρα…
-          Απ’ το πηγάδι μ’ έβγαλε, που έπεσα μία μέρα.
-          Στο στόμα δεν σε φίλουνε κι εσύ’σουν ξαπλωμένη;
-          Μου ‘δωσε «το φιλί ζωής», που θα’μουν ποθαμένη.
-       Ένα αρνί δε σου’δωσε στον Άγιο το Μύρω;
-       Στη λοταρία το’βαλε κι είχ’αγοράσει κλήρο.
-          Δεν σ’έβαλε στ’αγροτικό μέχρι την Κρύα Βρύση;
-          Το γάιδαρό μου θάψαμε εκειά, που’χε ψοφήσει.
-       Μία κουνέλα σου’δωσε, χωρίς λεφτά να πάρει
-       Του ‘δωσα έναν κούνελο. Δε μου’κανε και χάρη!..
-       Εις τα τρυγοπατήματα δεν σου ‘κλεινε το μάτι;
-       Το μάτι του τ’ αλλήθωρο το κλείνει από ινάτι.
Κι έλα και συ στα πίκλια* σου και στο Θεό ορκίσου
Πώς βρέθηκε στου άντρα μου τα χέρια το βρακί σου;
-          Στο σόχωρό του το’χενε αέρας πεταμένο
μια μέρα, απ’ το σύρμα μου, που το’χα απλωμένο.
-          Ο τράγος του, σου πήδηξε στο τζάμπα…. την κατσίκα
-          Όχι και τζάμπα, του’δωσα δυό πιτακίδες σύκα.
-       Σου’πε, «να σε χαιρόμαστε», μια μέρα στη γιορτή σου;
-       Αν είν’ και τούτο ενοχή, να σπάσ’ η αορτή σου!
-          Σου λίχνισε ένα λαμνί** κριθάρι στο αλώνι.
-          Ναι μα επήρε τ’άχυρα! Κουβέντα δεν σηκώνει!
-       Δεν είπε, το πιο νόστιμο είναι το φαγητό σου;
-       Μα δεν το πήγαινε εκειά που πάει τ’άρρωστό σου…
-       Εβγήκετε απ’το Χάντακα και σ’είχε ξεσκισμένη.
-       Τσι αβρονιές εμάζωνα μωρή ξετσιπωμένη
        κι βάτοι με ξεσκίσανε χιλιοξεφτιλισμένη.
        Κι ετσι’δα θα με ξέσκιζε η εξαφανισμένη
        «η απαυτή» του άντρα σου η σκοροφαγωμένη
        που παίρνει βιάγκρα να τη βρει να πά να κατουρήσει
        και πάλι κάνει ώρες δυο για να την εντοπίσει
-          Ελεεινή και πρόστυχη πού’χεις κι αναισθησία
σταμάτα, με τον άντρα μου να κάνεις «σκυλουσία»!
-          Και συ σταμάτα, «κούτσαυλη» να κάνεις την «οσία…».

* πίκλια = αίσχη
** λαμνί = σωρός αλωνισμένου κριθαριού πριν το λίχνισμα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου