Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

«Σάρκινος λόγος», ένα απόσπασμα από την ποιητική συλλογή του Γιάννη Ρίτσου: «Τα Ερωτικά», 1981, εκδόσεις Κέδρος.




Τί μορφη πο εσαι. Μ τρομάζει μορφιά σου. Σ πεινάω. Σ διψάω.
Σο
δέομαι: Κρύψου, γίνε όρατη γι λους, ρατ μόνο σ᾿ μένα.
Καλυμένη
π᾿ τ μαλλιά ς τ νύχια τν ποδιν μ σκοτειν διάφανο πέπλο
διάστικτο
π᾿ τος σημένιους στεναγμος αρινν φεγγαριν.
Ο
πόροι σου κπέμπουν φωνήεντα, σύμφωνα μερόεντα.
ρθρώνονται πόρρητες λέξεις. Τριανταφυλλις κρήξεις π᾿ τ πράξη το ρωτα.
Τ
πέπλο σου γκώνεται, λάμπει πάνω π᾿ τ νυχτωμένη πόλη μ τ μίφωτα μπάρ,
τ
ναυτικ ονομαγειρεα.
Πράσινοι προβολε
ς φωτίζουνε τ διανυκτερεον φαρμακεο.
Μι
γυάλινη σφαρα περιστρέφεται γρήγορα δείχνοντας τοπία τς δρογείου.
μεθυσμένος τρεκλίζει σ μία τρικυμία φυσημένη π᾿ τν ναπνο το σώματός σου.
Μ
φεύγεις. Μ φεύγεις. Τόσο λική, τόσο πιαστη.
νας πέτρινος ταρος πηδάει π᾿ τ έτωμα στ ξερ χόρτα.
Μι
γυμν γυνακα νεβαίνει τ ξύλινη σκάλα κρατώντας μι λεκάνη μ ζεστ νερό.
τμς τς κρύβει τ πρόσωπο.
Ψηλ
στν έρα να νιχνευτικ λικόπτερο βομβίζει σ όριστα σημεα.
Φυλάξου.
σένα ζητον. Κρύψου βαθύτερα στ χέρια μου.
Τ
τρίχωμα τς κόκκινης κουβέρτας πο μς σκέπει, διαρκς μεγαλώνει.
Γίνεται μία
γκυος ρκούδα κουβέρτα.
Κάτω
π τ κόκκινη ρκούδα ρωτευόμαστε πέραντα,
πέρα
π᾿ τ χρόνο κι π᾿ τ θάνατο πέρα, σ μι μοναχικ παγκόσμιαν νωση.
Τί
μορφη πο εσαι. μορφιά σου μ τρομάζει.
Κα
σ πεινάω. Κα σ διψάω. Κα σο δέομαι: Κρύψου.

θήνα 18.11.80

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου