Δελτίο Τύπου του Φιλοπρόοδου Συλλόγου Νέας Αγχιάλου για την ομιλία με θέμα: "Σχολικός Εκφοβισμός".

15 Μαΐου 2015

                

Πληροφορίες: Γ. ΤΑΒΕΛΗΣ

( 2428076904 - 6974181937

Email: gtavelis@gmail.com

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σχολικός Εκφοβισμός

Την Τετάρτη 13  Μαΐου στο δημοτικό αμφιθέατρο στη Νέα Αγχίαλο, πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία ομιλία – συζήτηση με θέμα: «Σχολικός εκφοβισμός: Το φαινόμενο στην πραγματική του διάσταση». Το θέμα παρουσίασαν η κυρία Δρ. Αβαγιανού Πηνελόπη, Κλινική Ψυχολόγος, του Αχιλλοπούλειου Γενικού  Νοσοκομείου  Βόλου και η κυρία Κορώνη Χρυσάνθη - Βασιλική, MSc, Προϊσταμένη της Ψυχιατρικής Κλινικής,  στο Αχιλλοπούλειο Γενικό  Νοσοκομείο  Βόλου.

Η εκδήλωση έγινε από το Φιλοπρόοδο Σύλλογο Νέας Αγχιάλου σε συνεργασία με όλους τους φορείς της εκπαιδευτικής κοινότητας (Συλλόγους Διδασκόντων, Γονέων και Κηδεμόνων, Μαθητών). Μετά την παρουσίαση από μέρους την ομιλητριών ακολούθησε για πολύ ώρα πλούσιος διάλογος με τη συμμετοχή πολλών ακροατών, για το σοβαρό αυτό ζήτημα.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ: "ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΩ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ" ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΗ.

Η  Ένωση Ποντίων Ν. Ιωνίας και Ηρακλείου Αττικής «Η ΡΩΜΑΝΙΑ», σας προσκαλεί στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής  του μέλους της

κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

Μουσικοσυνθέτης, λογοτέχνης και δημοσιογράφος
(φιλ. ψευδώνυμο Νικηφόρος Βυζαντινός)

με τίτλο  «Από το Εγώ στην αιωνιότητα»

    Ομιλητές    

κ. Ησαίας Κωνσταντινίδης, Δρ. Φιλοσοφίας και Δημοσιογράφος

κ. Φώτιος Μπαμπάνης, Δικηγόρος

Ποιήματα του συγγραφέα θα απαγγείλει ο ηθοποιός

κ. Κώστας Πρέκκας

καθώς και οι ηθοποιοί κ. Ευάγγελος Πυρινής και η δ. Αικατερίνη Πυρινή

Χαιρετισμό θα απευθύνει ο πρόεδρος της ένωσης ποντίων Ν. Ιωνίας και
Ηρακλείου Αττικής
«Η ΡΩΜΑΝΙΑ»

Δρ. Ευστράτιος Περσίδης, χείρ. οφθαλμίατρος

Η  εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 23 Μαίου και ώρα 8 μ.μ. στον χώρο του Πολιτιστικού Πολύκεντρου  του Δήμου  Ηρακλείου Αττικής «Ηλέκτρα Αποστόλου», Κουντουριώτου 18 & Νεότητος, Ηράκλειο πλησίον σταθμού ΗΣΑΠ.

Πέντε σατιρικά ποιήματα από τον Παύλο Πολυχρονάκη.

ΥΒΟΝΝΗ

Υβόννη,

Δεν είναι κρίμα κι άδικο να είμαστε γειτόνοι

και να κοιμάμαι μοναχός και να κοιμάσαι μόνη;

Δεν είναι κρίμα κι άδικο, ενώ είμαστε νέοι

να μην ενώνουμε μαζί τα δυο μας ντι-εν-έι;

Δεν είναι κρίμα κι άδικο να μένουν σε αχρηστία

 Ό,τι μας έδωσε ο Θεός, για φαμελιά και...Σία;

Ή πάρε το σεντόνι σου ή παίρνω το δικό μου

Ή έρχουμαι στο σπίτι σου, ή εσύ στο σπιτικό μου.

Μην την πολυψιλολογάς την πράξη την τιμία

που μες το γάμο θα γενούν οι δυο μας σάρκες μία

γιατί την διαιώνιση του είδους θα μας φέρει

και ευτυχία κι ηδονή στους δυο μας θα προσφέρει.

ΑΝ οποιαδήποτε στιγμή Υβόννη αποφασίσεις

να 'ρθεις να ζήσεις πλάι μου, μην το καθυστερήσεις.

Θα 'χω την πόρτα ανοιχτή και θα σε περιμένω

Σ' ένα κρεβάτι... γήπεδο με άνθη λευκά στρωμένο.

                                                                       ΚΥΚΛΙΟΙ ΝΕΚΡΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Εις Άδην Χάρωνος Απολογία
Δια την Κατηγορίαν

Περί Παράνομης Χρηματοδότησης του Ελληνικού κράτους

από Θεσμικό Όργανο εκτός Τόπου & Χρόνου

Χάρων:  Και βέβαια το γνώριζα πως είναι απελπισμένοι

                 και καίγονταν για μετρητά και που αλλού οι καημένοι

                 να απευθυνθούν ώ θεριστή...δεν είδες στις ειδήσεις;

Άδης:      Και τι είμαστε εμείς ορέ; οίκος για επενδύσεις

                 ή το Ταμείο Δου-Νου-Του..... καλά μυαλό δεν έχεις;

Χάρων: Με την καρδιά μου τα έδωσα γιατί με κατατρέχεις;

                 Στην τελική ανάλυση λεφτά ήταν δικά τους,

                 τα ακουμπούσανε σε με για τα περαστικά τους

                 κι ελάχιστα τους έδωσα μην τύχει και ρεφάρουν.

Άδης:      Για το χουβαρνταλίκι σου θα πρέπει να σε γδάρουν.

Χάρων: Γιατί είσαι τόσο αυστηρός; παιδιά είναι ακόμη!

Άδης:      Να μου επιτρέψεις δρεπανά να έχω άλλη γνώμη.

                 Είναι χαραμοφάηδες, σπάταλοι απατεώνες.

Χάρων: Καλά βρε αθεόφοβε... ξεχνάς πως στους αιώνες

                 προτού να γεννηθεί ο Χριστός αυτοί μας έχουν φτιάξει

Άδης:      Κι εσύ ξεχνάς πως και εμάς κρίση μας έχει αρπάξει

                 γιατί οι δουλειές που παίρνουμε είναι μικρές και λίγες

                 και σε δυο - τρία τέρμενα θα μας σε κλαιν κι οι μύγες;

Χάρων: Ώστε γι' αυτό οι πελάτες μου, μου λένε: Ουκ αν λάβεις

                 βαρκάρη εκ του μή έχοντος και να το καταλάβεις,

                 μας τά ' φαγε ο ΕΝΦΙΑ, το κούρεμα, οι φόροι,

                 κι όλοι οι απαράδεκτοι του χρέους μας οι όροι.

                 Και κάθε τόσο αλλάζουμε και άλλο τεχνοκράτη

                 που μας προκύπτει δυστυχώς ''κράτος κι αυτός εν κράτη''.

Άδης:                  Αυτά που λες τα ήξερες μα χρηματοδοτούσες

                 παράνομα τους Έλληνες, γιατί τους συμπαθούσες.

                 Γι' αυτό για τούτο πού' καμες πικρά θα μετανιώσεις

                 και τη χρηματοδότηση, Εσύ! θα την πληρώσεις.

Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ

Όταν το μουντιάλ παίζονταν στην χώρα του καφέ

κι η Εθνική μας πούλαγε πρώτη φορά εφέ

ομάδα νέων κραύγαζε «ΖΗΤΩ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ»,

κι εγώ που εξαιτίας του έγινα φουκαράς,

δεν άντεξα και φώναξα «ΚΑΤΩ Ο ΜΑΣΚΑΡΑΣ».

Αμέσως με λιντσάρανε και όταν με κτυπούσαν

το μπαλαδόρο Σαμαρά μου ‘παν επευφημούσαν.

Στον ΚΩΣΤΑΚΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

Με όνομα βαρύ σαν Ιστορία

πρωθυπουργό οι Έλληνες σε βάλαν

και ύστερε από σύντομη πορεία

τη γνώμη τους αλλάξαν και σε βγάλαν

σαν είπες πως «η χώρα θα φουντάρει

μέτρα πολύ σκληρά εάν δεν πάρει…».

ΤΙ ΕΙΝ' Η ΖΩΗ

Είν' η ζωή μια αστραπή στην απεραντοσύνη

του χρόνου του ατέρμονα που μόλις λάμψει σβήνει.

Το πιο πολύτιμο αγαθό του καθενός ανθρώπου

και το στολίδι κι ο παλμός κατοικημένου τόπου.

Αγάπη που μας αγαπά και που την αγαπούμε

και γαντζωνόμαστε σφιχτά πάνω της όσο ζούμε.

Φίλος και συμπορπατηχτής στου χρόνου το ταξίδι,

μια ρουφηξιά άπλετο φως που τη χαρά μας δίδει.

Έρημος και ωκεανός με ευωδιαστά λουλούδια,

ώρια κοιλάδα που ηχούν μόνο παιδιών τραγούδια.

Μια αγκαλιά πολύ ζεστή στην παγωνιά σου απείρου,

ένα σενάριο μιας στιγμής του πιο γλυκού ονείρου.

Χρυσή βροχή με άρωμα που την ψυχή ποτίζει

κι ένα χαμόγελο γλυκό που μας καλοκαρδίζει.

"5 ημέρες σιωπής": απελευθέρωση δωρεάν ebook!

 

 

Το βιβλίο "5 ημέρες σιωπής" της Ελένης Καζάρα αποτελείται από δύο μέρη: το πρώτο μέρος είναι μία ιστορία για τον σχολικό εκφοβισμό και το δεύτερο μέρος είναι ένας οδηγός για γονείς ή/και εκπαιδευτικούς, όπου δίνονται απλές οδηγίες για το πώς μπορούμε να επεξεργαστούμε την ιστορία και το τι είναι η σχολική θυματοποίηση. 

Ηρωίδα της ιστορίας είναι η μικρή Δανάη, η οποία πέφτει θύμα σχολικού εκφοβισμού. Υποστηρικτής της γίνεται από ένα σημείο και μετά ο Φίλιππος, ένα αγόρι που στο παρελθόν είχε βιώσει και ο ίδιος κάτι αντίστοιχο.

Μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν το ψηφιακό βιβλίο «5 ημέρες σιωπής» από τη διεύθυνση http://www.saitapublications.gr/2015/05/ebook.160.html

Κριτικό σημείωμα του Λάσκαρη Π. Ζαράρη για την ποιητική συλλογή: «Κύρους Κατάβαση» του Νίκου Μπατσικανή, εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2013.

   Θα ήθελα καταρχήν να ευχαριστήσω τον φίλο λογοτέχνη Νίκο Μπατσικανή για την ποιητική συλλογή που μου χάρισε όταν ανταμώσαμε στην εκδήλωση παρουσίασης του ποιητικού έργου του Θεόδωρου Σαντά, που πραγματοποιήθηκε στη Λαμία. Κατόπιν, θα προσπαθήσω να καταδυθώ σε ό,τι γενικά εκφράζει τον συγγραφέα και ποιητή Νίκο Μπατσικανή συνιστώντας τον πνευματικό του κορμό και τον ψυχολογικό ιστό όπου πιάνονται τα ποιήματά του, δημιουργήματα πρωτίστως μιας ανεπτυγμένης φαντασίας, μιας πλούσιας εμπειρίας και μιας ξεχωριστής ευαισθησίας.

   Η ποιητική συλλογή: «Κύρους Κατάβαση» του Πελασγιώτη λογοτέχνη αποτελεί το ενδέκατο κατά σειρά βιβλίο του (το έβδομο ποιητικό), ένα ενιαίο έργο σαράντα εφτά σελίδων που συνοψίζει νοσταλγικά την προσωπική ιστορία του συγγραφέα, με τρόπο όμως που δεν παραπέμπει στην πεζογραφία, μα σε καθαρή και πηγαία ποίηση, όπου η δύναμή της δεν εντοπίζεται τόσο στην περιγραφή, αλλά στη χρήση της εκφραστικής λιτότητας, στην ανάδειξη του ελάχιστου που αποδεικνύεται ότι εξοβελίζει από τον χρόνο, το περιττό. Κι αυτό γίνεται με τη γλώσσα ως προστατευτική ασπίδα απέναντι στους κινδύνους της αχαλίνωτης έμπνευσης, με τη γλώσσα αρωγό μιας εξαιρετικής ανάπλασης των παρελθόντων γεγονότων και σαφώς με τη γλώσσα ωφέλιμη εμπειρία, που συνδυασμένη με πρωτότυπες εικόνες, ξαφνιάζει ευχάριστα οριοθετώντας τον κοινωνικό περίγυρο, μέσα στον οποίο ανασύρονται από την μνήμη, οικεία πρόσωπα της οικογένειας, φίλοι και απλοί άνθρωποι του χωριού. Η συλλογή ξεκινά με τους εξής δύο στίχους: «Στενεύουν τα περάσματα / οι φίλοι μου φαντάσματα».

   Από την πρώτη στιγμή δίνεται η εντύπωση στον αναγνώστη ότι ο ποιητικός λόγος του Νίκου Μπατσικανή, είναι άμεσος, συμπυκνωμένος, ρηξικέλευθος, μη προβλέψιμος και εκπέμπει το νόημα που θέλει να μεταδώσει ο ποιητής χωρίς περιστροφές, ενώ οι λέξεις που επιλέγονται με προσοχή ηχούν σαν τσεκουριές πάνω στον πελώριο κορμό ενός δέντρου:

«Τι μόνο ένας στιχάρης

μπορεί να σκοτώσει

δίχως μαχαίρι κι όπλο

χωρίς σταγόνα αίμα

με δυο του λέξεις μόνο».

   Στην ουσία όμως η αίσθηση της παντοδυναμίας κάθε ποιητή διακυβεύεται, με τη σκέψη ότι όσο και αν προσπαθεί κάποιος να πριονίσει εκείνον τον κορμό ρίχνοντάς τον κάτω, θα στέκεται ακλόνητος μπροστά σου, γιατί στ’ αλήθεια το μόνο που μπορούν να κάνουν οι λέξεις είναι να χαϊδεύουν το άπειρο και να ομορφαίνουν τη ζωή των αναζητητών της ευτυχίας. Συλλέγω ορισμένες μεγάλες αλήθειες από το έργο του ποιητή και τις παρουσιάζω εδώ:

«Πικρή αλήθεια η ερημιά

τα όνειρά μας στέρφα».

«Ναυαγοί σε βράχια

με λάμψη θυέλλης σβηστή

κι άγκυρα σπασμένη».

«Η αγάπη

άγνωστη λέξη πια

όπως τόσα άλλα».

«Μονάχοι

καθένας στο καβούκι του

στην πορεία μας

για μια επανάσταση

- την πιο αναγκαία

ενάντια στο εγώ μας».

   Πολύ εύλογα ο ποιητής αναρωτιέται για το χρήμα:

«Μα ποια η χρεία σου

με τόση φτήνια κι έκπτωση αξιών;».

   Η αντιπαράθεση του παρελθόντος με το παρόν, έχει μια μεγάλη δυναμική και η πλάστιγγα της νίκης γέρνει στην πλευρά του παρελθόντος, για τον απλούστατο λόγο ότι η παιδική ηλικία αφήνει τις πιο έντονες αναμνήσεις με τη βίωση μιας ανέμελης ζωής, που το βάρος τής ευθύνης απουσιάζει ή είναι ελάχιστο:

«Μ’ αλλιώς ήταν κάποτε

κι άλλα σημάδευαν τις παιδικές ψυχές».

   Και κατά δεύτερο λόγο επειδή η ιστορία της Πελασγίας (Κρεμαστής Λάρισας κι Άργους Πελασγικού) σχηματίζει πυρήνα έμπνευσης που φέρνει στο φως, με τη νοητική σκαπάνη του ποιητή, πρόσωπα της αρχαίας Ελληνικής ιστορίας (Μυρμιδόνες, Αχιλλέας). Στήνονται τα ανάλογα σκηνικά μέσα από τα επιτεύγματα των προγόνων, προσφέροντας ένα ισοδύναμο παράλληλο της σύγχρονης ζωής, όπου η διαμάχη για επικράτηση συνεχίζεται αμείωτη. Εδώ έχουμε να κάνουμε αναμφισβήτητα με τη γενναιότητα των απλών ανθρώπων που δεν τους καταγράφει η ιστορία, αλλά η συνείδηση των οικείων τους και αποδεκτών της αγάπης τους:

«Η βάβω

πάντα στη γωνιά της

-αγία μορφή

στα μάτια μας

στο φως του λυχναριού-

με το σπαλέτο ανάριχτα

ψελλίζοντας τροπάρια

κατεβατά ολόκληρα

αν και γράμματα

διόλου δεν γνώριζε.

Μικρό το σπίτι κι ο σοφράς

Μα η ευτυχία ολούθε».

   Ένα επαρχιακό περιβάλλον που σφύζει από ζωή και αγροτικές δραστηριότητες αλλά και από αγάπη:

«Ευλογημένη η ώρα

το μάζεμα της άγιας ελιάς

με κόπο ξεκολλώντας

απ’ τη λάσπη, την πάχνη και το χιόνι

τα μαύρα μαργαριτάρια.

Κι αυτό

μέχρι τα κόκκινα αυγά

μέσα Μαγιού».

«Γεμάτα κιούπια

τότε οι καρδιές

παρά τη φτώχεια».

   Ο Νίκος Μπατσικανής καταλήγει να αναπλάσει ποιητικώς τα όνειρά του, που επηρεασμένα από την αγωνία και τον πόνο του δημιουργού και κυρίως του Έλληνα που έχει  επίγνωση της ιερής καταγωγής του, προσφέρει μια σουρεαλιστική πινελιά στη διαπραγμάτευση του θέματος:

«Κι ένα βράδυ

δεμένος στου χρόνου το μαγκάνι

-όμοια με σταμνί

στον πάτο πηγαδιού-

είδα στον ύπνο μου

μια αρχαία πόλη

γιομάτη νομίσματα

με τη μορφή του Αχιλλέα

και τη Θέτιδα κουβαλώντας ασπίδα

όπου πάνω

ήταν χαραγμένα «ΛΑΡΙ…» και «ΑΧ…».

«Αχιλλέααα»

Ούρλιαξα

μες στη νύχτα».

   Θα κλείσω το παρόν κριτικό σημείωμα με τους εξής στίχους:

«Καθώς οι σύντροφοί του

θρηνούσαν για μέρες

πριν την ταφή του

έτσι κι εμείς πρέπει

για την κατάντια μας

σήμερα

που αφήσαμε την Ιστορία μας

ξέφραγο αμπέλι».

   Οι προηγούμενοι στίχοι δίνουν έναν επιτυχημένο παραλληλισμό και ευκαιρίες για την κατανόηση του ποιητικού έργου: «Κύρους Κατάβαση» του φίλου Νίκου Μπατσικανή, το οποίο καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό να ενεργοποιήσει ορισμένες κοιμισμένες συνειδήσεις.

14/05/2015

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

ENA BIBΛΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟ.

Ένα βιβλίο ιστορικής αξίας γεννήθηκε γεμάτο με ιστορική ποίηση για την Πόλη των Πόλεων, την Βασιλεύουσα, την Κωνσταντινούπολη!

Το βιβλίο Γράφουν και υπογράφουν καταθέτωντας την ψυχή τους ο πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Διαμαντόπουλος και η κόρη του Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου.

343 σελίδες γεμάτες ποίηση. Μια καλαίσθητη έκδοση από τον εκδοτικό οίκο  Μαλλιάρη.

Αφήνουμε το βιβλίο να μιλήσει μόνο του παραθέτωντας μερικά χαρακτηριστικά ποιήματα.

Την Πίστη μου την έδωσαν
Χριστιανική, Ορθόδοξη.
Το Σπίτι, σκήτης κάθισμα
των Αίνων και των “Δόξα σοι”
Και κέλυφος οστράκινο
στου Μαρμαρά τα σμάλτα.
Μνήμη μου και σκέψη μου,
το Σπίτι και η Πίστη μου.
Και των Οσίων οι σκηνές
κι ο χτύπος του “εγέρθητε”.

Πατέρας Γεώργιος I. Διαμαντόπουλος

Ευχή!

Ω, Παναγιά Βοσποριά
Ευλόγησέ μας τη Σποριά
κι’ η πιο καλή της, η Σοδιά
Να ’ναι, της Πόλης, η Ελευθερία!
ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ

Ώρες μαγεμένες...

Μεγάλες Ώρες μαγεμένες·
Μεγάλες Ευλογίες περίσσιες·
Σαν αύρες μαρμαρωμένες
Της Αγια-Σοφιάς, Βοσπορίσσιες.
Το αλατόμητό σας κάλλος
Πάλι θα το αφυπνήσει
Ένας σεισμός μεγάλος
Και θα το αναστήσει
Κι από την πύλη Ρωμανού
Θα το πάει στη Ψυχή
Του κάθε Έλληνα Ρωμιού
Με Παλαιολόγειο σπαθί!
Και οι Ρωμιοί όλοι μαζί
Θα το πάμε σ’ όλη τη Γη
Για να μεταμορφωθεί!

Κι’ όταν ‘ησουν, Πόλη-Άνοιξη
Ασταύρωτη κι’ άλαβωτη ακόμα
Κι’ είχες για ανάκλινδρο τη χλόη
Και προσκεφάλι σου το χώμα
Και δεν είχαν μήκος, μήτε μπόϊ,
Μηδέ μέγα εύρος τα αμυντικά σου τείχη
Οι ενενήντα δύο πύργοι σου, το μαρτυρούν
Πως θα ’χες σταυροαναστάσιμη τη τύχη
Μα και τη Χάρη του Θεού μαζί σου
Να στεφανώνει με πολλή κατάνυξη
Την πανωραία κεφαλή σου!

Η πυραμίδα του μύθου...

Ο μύθος κυοφορεί την προφητεία.
Η προφητεία γεννά την ιδέα
Κι αυτή, την Μεγάλη Ιδέα.
Η Μεγαλοϊδέα την πολεμικήν ανδρεία
Την τόλμη και την α ρ ε τ ή
Και τη ρομφαία και το σπαθί
Που λέγεται Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Αυτή που του Βύζαντα τον πολισμό
Με των Ισαποστόλων την προίκα
Τον Σταυρό και το «εν τούτω Νίκα»
Θα τον κάμει Ρωμαίικον Πολιτισμό!
Η Πόλη που στις καρδιές αεί βασιλεύει
Ιστορία και μυθολογία της ...μαγεύει
Η Πόλη, ακόμα και φθαρμένη
Αναγεννιέται μέσ’ από την ομορφιά
Και τη λάμψη των κυττάρων
Της Ορθόδοξης πνευματικότητάς της
Γιατί είναι η «απεσταλμένη»
Για να εκπολιτίσει ήθη των βαρβάρων!
Πόλη της Oικουμένης...
Εσύ μόνο μας μένεις
Κι όλους μας υπομένεις
Πόλη της Oικουμένης
Ανάστα, τι προσμένεις;
Τη μάχαιρά σου πιάσε
Του πνεύματος και μη
Φοβάσαι, μονάχη σου
Δε θα ’σαι.
Σου σβήσαν κάποιο δείλι
Oι Ασιάτες το καντήλι
Σου κλέψαν και το λάδι
Oι νηστικοί του Άδη
Να, πάρε το φυτίλι
Κι άναψε το φισέκι
Τον ουρανό να δει σφοντύλι
Ό,τι σου αντιστέκει!

Το βιβλίο Προλογίζουν 

Αντώνιος Κόντος, Προέδρος του ομίλου για την διάδοση της Ελληνικής
Γλώσσας, φιλολόγος.

Άννα Φαχαντίδου, Πρόέδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος, Ιατρός – Συγγραφέας Ομ. Καθηγήτρια Α.Π.Θ.,

Η Δρ Ελένη Μούζουρα, Διευθύντρια του Πρότυπου Πειραματικού Γυμνασίου του Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Φιλόλογος – ψυχολόγος – λογοτέχνης

Καθώς επίσης: 

Η διευθύντρια του Λυκείου Θάσου, Φιλόλογος κα Μαρία Εξηντάρη

Ο Ιστορικός Επίτιμος Πρόεδρος της Θασιακής Ένωσης Καβάλας κος Κωνσταντίνος Χιόνης

Δημητριος Ε. Μιχάκης, νομικος

Μάριος Καπνιάς, Μουσικοσυνθέτης

Χρήστος Ταμανάς, πρόεδρος του Ναυτικού ομίλου Καλλιράχης και Πρόεδρος του Συλλόγου Υποστηρικτών-Φίλων του Κέντρου Υγείας Πρίνου “Άγιος Παντελεήμων” 

Χρυσονημάτινες της Πόλης Γράφτοβελονιες

Πρόλογος του προέδρου του ομίλου για την διάδοση της Ελληνικής Γλώσσας, φιλολόγου κ. Αντώνιου Κόντου.

Είναι γεγονός ότι η αναγνωστική προσέγγιση, κατανόηση, αλλά και ερμηνεία οποιασδήποτε μορφής λόγου- ιδιαίτερα του ποιητικού – γίνεται με μεγαλύτερη ευχέρεια για τον αναγνώστη-ακροατή, όταν έχει κατά νου και τις προσλαμβάνουσες παραμέτρους του συγγράψαντος, που σχετίζονται με όλα εκείνα τα στοιχεία που συμβάλλουν στην έμπνευση –έκφραση του δημιουργού .
Στην περίπτωση του πρωτοπρεσβύτερου Γεωργίου Διαμαντόπουλου έχοντας υπόψη τις οικογενειακές καταβολές που σχετίζονται με το νησιωτικό –αιγαιοπελαγίτικο χώρο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αρχαία και νεότερη ποιητική μας παράδοση (από Σαπφώ, Αλκαίο, Αρχίλοχο μέχρι Κόντογλου, Παπαδιαμάντη, Ελύτη, Σεφέρη), αλλά και την παιδεία του -εκκλησιαστική και θύραθεν- που διαμορφώνουν την κοσμοαντίληψή του, εύκολα κανείς κατανοεί τον ποιητικό του παλμό και την ευαισθησία του για τον άνθρωπο.
Λόγος εμπνευσμένος, καθαρός, ανεπιτήδευτος, μπολιασμένος με τις διαχρονικές αξίες που χαρακτηρίζουν το μεγαλείο του Δημιουργού, αλλά και του μείζονος Ελληνισμού, ακουμπώντας τη πνευματική λάμψη του Βυζαντίου και της Κωνσταντινούπολης, μας κάνει να νιώθουμε τα "έκπαγλα όντα" μιας ποιητικής έκφρασης κατά βάση ανθρωπιστικής, που δίνει δύναμη μέσα από τις σταθερές αξίες της ελληνοορθόδοξης παράδοσής μας.
Η ποιητική του φλέβα μεταγγίζει την ίδια ευαισθησία στην Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου –Φιλιππίδου, η οποία με κέντρο τον άνθρωπο και ιδιαίτερα τους νέους, μεταφέρει με την ποιητική της σκέψη την αγάπη, αλλά και την ελπίδα για ένα καλύτερο κόσμο που χτίζεται μέσα από διαρκή αγώνα και εγρήγορση, διατηρώντας πρότυπα και αξίες του λαμπρού παρελθόντος μας.
Ποίηση λυρική με προσωπικό χαρακτήρα, κατά βάση ανθρωποκεντρική, αποτελεί σάλπισμα αισιοδοξίας κυρίως για τη νέα γενιά.

Αντώνιος Κόντος

Πρόλογος της προέδρου της Ε.Λ.Β.Ε. Ιατρού Άννας Φαχαντίδου.

Σ΄ ένα όμορφο νησί του Βορείου Αιγαίου, τη Θάσο, εκεί όπου παίρνεις μια γεύση παραδείσου, δημιουργούν ένας ΠΑΤΕΡΑΣ και μία ΚΟΡΗ.
Ο πατήρ Γεώργιος Διαμαντόπουλος και η κόρη του Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου είναι δυο καταξιωμένοι και πολυβραβευμένοι λογοτέχνες, από κείνους που τους έχει ανάγκη η νεώτερη πολιτιστική ιστορία της Ελλάδας. Οι δυο αυτοί πνευματικοί άνθρωποι τίμησαν τη λογοτεχνία, τίμησαν το νησί τους και τιμούν την Ένωση Λογοτεχνών γιατί είναι εκλεκτά της μέλη.
Σαν Πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος θα ήθελα να τους απευθύνω εγκάρδιο χαιρετισμό και να τους μεταφέρω τη μεγάλη εκτίμηση που έχουν από όλα τα μέλη της ΕΛΒΕ.
Διαβάζοντας το βιβλίο του πατέρα Γεωργίου Διαμαντόπουλου «Πόλη και πάλι Πόλη», νιώθεις ότι αρχίζεις να ανεβαίνεις τη σκάλα που οδηγεί από τη γη στον ουρανό.
Η συλλογή των ποιημάτων και των ψαλμωδιών του μαγεύει για τα νοήματά τους και την όμορφη τεχνική τους. Ποιήματα που εξυμνούν τις ομορφιές της Θάσου, την αγνή συζυγική αγάπη, τα εθνικά ιδεώδη και πάνω απ’ όλα την πίστη μας.
Όταν φτάσεις στο τέλος του βιβλίου, πιστεύεις ότι ο καλύτερος και ασφαλέστερος δρόμος είναι ο δρόμος που χάραξε «Ο Ιησούς, ο οδοποιητής».
Εύχομαι ο Θεός να τους χαρίζει υγεία και έμπνευση για να δημιουργούν.
 
Άννα Φαχαντίδου
Ιατρός – Συγγραφέας Ομ. Καθηγήτρια Α.Π.Θ.,
Πρόεδρος της ΕΛΒΕ

Πρόλογος της τέως γραμματέως της Ε.Λ.Β.Ε. Δρ. Ελένης Μούζουρα.

Πώς μπορούν να αποτυπωθούν σε ένα βιβλίο πενήντα ολόκληρα χρόνια προσφοράς στα Γράμματα και τη Λογοτεχνία και γενικά στην πνευματική ζωή του θαλασσοφίλητου, σμαραγδένιου νησιού της Θάσου, του σεβαστού πατέρα Γεωργίου Ι. Διαμαντόπουλου και τουλάχιστον τριάντα χρόνια προσφοράς, της θυγατέρας του, εγνωσμένης αξίας λογοτέχνιδας, κυρίας Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου – Φιλιππίδου! Και όμως γίνεται. Αν όχι ολόκληρη η προσφορά, τουλάχιστον μια γεύση από αυτό το σπουδαίο έργο, μπορούμε να βιώσουμε μέσα από αυτή την κοινή εκδοτική προσφορά τους.
Σαν πολύτιμο δώρο, που έφερε το φετινό φθινόπωρο, έφτασε στα χέρια μου ετούτο το βιβλίο – κόσμημα, με τον σημειωτικό τίτλο «Πόλη και πάλι Πόλη», διανθισμένο με πλούσιο φωτογραφικό υλικό και ποιήματα των δύο συγγραφέων αφιερωμένα και εμπνευσμένα από την Πόλη της καρδιάς μας, την Βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη.
Το μέγεθος του βιβλίου καθόλου ευκαταφρόνητο, αριθμεί 328 σελίδες, ως πόνημα δύο σεμνών και ακούραστων σκαπανέων της λογοτεχνίας και των γραμμάτων, του σεβαστού πατέρα Γεωργίου Ι. Διαμαντόπουλου και της πληθωρικής σε έργο, δραστηριότητες και προσφορά, άνθρωπος αναφορά για την πνευματική ζωή της Θάσου, κυρία Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου – Φιλιππίδου.
Πολυγραφότατοι, με πολυσχιδές έργο, οι δύο συγγραφείς, με τη χαρακτηριστική τους σεμνότητα και διάθεση για προσφορά, χαρίζουν στο αναγνωστικό κοινό ένα βιβλίο κόσμημα και υμνολόγιο στη Πόλη των Πόλεων, την Κων-
σταντινούπολη.
Ένα βιβλίο που ευωδιάζει Βυζαντινό μεγαλείο, πότε λυρικό και πότε επικό, με πάθος ή μελαγχολία, με ενθουσιασμό και ελπίδα, ταξιδεύει τον αναγνώστη σε άλλους καιρούς δόξας και μεγαλείου, μα και στο σήμερα του προβληματισμού και της περίσκεψης. Βαθιά συγκίνηση για την Πόλη, λίκνο του Βυζαντινού Ελληνισμού, αδερφή της ψυχής μας, συνοδοιπόροι των δύο συγγραφέων ακολουθούμε μια μοίρα παράξενη, εκείνη του ελληνισμού.
Τα κείμενα, που αφήνουν το αποτύπωμά τους συγκινησιακά στην καρδιά μας, μας οδηγούν εκεί στους επτά λόφους της Βασιλεύουσας. Ένα ταξίδι μοναδικό, με όχημα την ποίηση, στην καρδιά και στο χρόνο…
Σεβαστέ πατέρα Γεώργιε, πολυφίλητη φίλη Ανδρομάχη, σας ευχαριστώ γιατο υπέροχο ταξίδι, μέσα από το βιβλίο σας, με την ευχή να αποτελέσει αφόρμηση για περίσκεψη, αναστοχασμό και θαυμασμό για το μεγαλείο της Βασιλεύουσας, που ούτε ο χρόνος, ούτε οι μετέπειτα συμφορές μπορούν να εξαφανίσουν. Γιατί ήδη πρόλαβε η ιστορία και η αγάπη, να το χαράξει με χρυσά γράμματα, αναλλοίωτα στη συνείδηση του Ελληνισμού.
Με την αγάπη και τις θερμότερες ευχές μου

Δρ Ελένη Μούζουρα
Φιλόλογος – ψυχολόγος – λογοτέχνης
Διευθύντρια του Πρότυπου Πειραματικού Γυμνασίου του Πανεπιστημίου Μακεδονίας