Λογοτεχνικά Βραδινά Τετάρτης από την Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος.

Λογοτεχνικά Bραδινά  Τετάρτης 

Αρχίζουμε πάλι τα  "Λογοτεχνικά Bραδινά  Τετάρτης",

στη στέγη μας, Τσιμισκή 128, 

που παρακολουθήσαμε πέρσι όλοι με χαρά.

Στις 23 Σεπτεμβρίου στις 6 μ.μ., η κα Λεονάρδα Λαμπριανίδου

θα μας μιλήσει για την Ιστορία της Τέχνης

και στις 30 Σεπτεμβρίου επίσης στις 6μ.μ. η κα Αμασλίδου για τα

"αμελέ ταμπουρού", τα τάγματα εργασίας του Πόντου.

Απαγγελία ποιημάτων θα γίνεται πάντα,

 μετά το προγραμματισμένο ημίωρο της διάλεξης ή της παρουσίασης έργου 

και εφόσον η ώρα το επιτρέπει. 

(Πληροφορίες κα Δέσποινα Αμασλίδου τηλ. 2310-412587). 

Μικρός αποχαιρετισμός.

Δε θα ’χε νόημα ένα καλοκαίρι
χωρίς έναν μικρό αποχαιρετισμό.
Η ομορφιά πάντα υπάρχει στον άνθρωπο
ακόμη και αν κατακτιέται δύσκολα
κι όλα τα συναισθήματα συνηγορούν στο άφραστο.
Για να πλάσω τη μορφή σου
πήρα ένα κύμα του Ιουλίου λυτρωτικό,
έδεσα τα όνειρα που με βασάνιζαν
σε μια σανίδα ναυαγισμένης ελπίδας,
ακόμη ψάχνω το άγγιγμα που έπεσε στην άμμο
σαν ένα αστέρι που διαλαλούσε το γαλάζιο
δίνοντας νόημα σε μια ζωή περαστική.
Τότε μου υποσχέθηκες θάλασσα μου
να φέρεις τον άγονο Σεπτέμβρη
μ’ ένα σχίσιμο ψυχής βαθύ.
Κι οι λέξεις μου να γίνουνε οι γλάροι
που γράφουν στα βράχια της αγάπης το φιλί.

15/09/2015

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Επαναδημοσίευση του ποιητικού διαγωνισμού της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος, με συμπληρωματικά στοιχεία.

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος (Ε.Λ.Β.Ε.), με την ευκαιρία συμπλήρωσης 35 χρόνων πολιτιστικής δράσης της Ένωσης στον Βορειοελλαδικό χώρο, ιδία στην Θεσσαλονίκη, προκηρύσσει ποιητικό διαγωνισμό με θέμα: «Πανανθρώπινες αξίες» (Δικαιοσύνη, Ειρήνη, Ελευθερία, Ισότητα, Ομόνοια, Αγάπη, Αρετή κ.ά.). Αναμένουμε την συμμετοχή σας. Η πρόσκληση απευθύνεται και στους Ελληνόφωνες της Κάτω Ιταλίας και Σικελίας. 

ΟΡΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

Οι διαγωνιζόμενοι θα πρέπει να αποστείλουν τα ποιήματά τους σε τέσσερα αντίτυπα, το αργότερο μέχρι 31 Οκτωβρίου 2015, με ψευδώνυμο στην Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος (Ε.Λ.Β.Ε.), Τσιμισκή 128, Τ.Κ. 54621 Θεσσαλονίκη, (απλά και όχι συστημένα). Ο κάθε διαγωνιζόμενος έχει το δικαίωμα να στείλει ένα ποίημα μέχρι 30 στίχους. Σε κάθε ποίημα και στα αντίτυπα, όπως και στον φάκελο αποστολής θα αναγράφεται το ψευδώνυμο. Μέσα στον φάκελο αποστολής μαζί με το ποίημα και τα αντίτυπα θα υπάρχει μικρότερος φάκελος κλειστός, όπου θα αναγράφεται το πραγματικό όνομα, η διεύθυνση, τα τηλέφωνα του και το e-mail του  διαγωνιζόμενου. Η κριτική επιτροπή θα αποτελείται από καταξιωμένους ανθρώπους των γραμμάτων.

Η απονομή των βραβείων θα γίνει σε εκδήλωση με την αρχή του νέου έτους.

Υπάρχει δυνατότητα μελοποίησης ή έκδοσης των διακριθέντων ποιημάτων για αυτό θα χρειαστεί αργότερα να μας στείλετε με e-mail το ποίημα σας  σε ψηφιακή μορφή, όχι σε φωτοτυπία ή σκαναρισμένο.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Η Πρόεδρος Άννα Φαχαντίδου

Η Γεν. Γραμματέας Γεωργία - Γοργώ Αλεξίου

Ενημέρωση από τη Διασπορική Λογοτεχνική Στοά.

Η "Διασπορική Λογοτεχνία" προσφέρει μια νέα ευκαιρία στα μέλη της

Αν είστε συγγραφέας τώρα έχετε πρόσβαση στην κινητή τηλεφωνία. Αν είστε λάτρης της λογοτεχνίας κατεβάστε το Απ της "Διασπορικής Λογοτεχνίας" από το Google Play και πάρτε μαζί σας τη λογοτεχνία των Ελλήνων της Διασποράς όπου κι αν βρίσκεστε, όποτε θέλετε να τη διαβάζετε. Οι Έλληνες συγγραφείς της Διασποράς τώρα έχουν φωνή και στην κινητή τηλεφωνία. Ευχαριστούμε όσους ήδη μας αξιολόγησαν. Ευχαριστούμε αυτούς τους φίλους που μας συμπαραστέκονται σε κάθε μας βήμα.

To επόμενο τεύχος του περιοδικού

Όσο για τους συγγραφείς (μέλη και μη) τους καλούμε να συμμετέχουν στο επόμενο τεύχος του ηλεκτρονικού περιοδικού "Diasporic Literature" σε μια από τις τρεις γλώσσες, με έργα τους στην ποίηση ή πεζογραφία, θεατρικό, φωτογραφία, ακόμη και μουσική. Η ημερομηνία υποβολής των έργων λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2015. Το θέμα για το 2016 είναι "Το χρώμα των Οσπρίων". Όλοι αντιλαμβανόμαστε την σπουδαιότητα των οσπρίων όχι μόνον στην ελληνική γαστρονομία αλλά και στην υγεία μας. Το 2016 έχει ανακηρυχθεί ως Παγκόσμιο Έτος Οσπρίων.

Ποτέ κλειστά τα μάτια σου...

Ποτέ κλειστά τα μάτια σου...

να μη χαθεί η ομορφιά και το γαλάζιο απ' τα όνειρα

που γλύκαναν τη μέρα

με τους ανθούς του βλέμματος.

Μια δύναμη κρυφή με συνεπαίρνει

ώρες ανήσυχες που μου ζητούν διόδια ζωής

για ν’ ανταμώσω το βλέμμα σου

και πάνω του να στήσω

ένα ταξίδι

με ψυχής αντίδοτο τον χρόνο...

13/09/2015

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Δε θα διστάσω.

Δε θα διστάσω στα μάτια σου να κρύψω

τους θησαυρούς όλου του κόσμου

και μ’ ένα κυμάτισμα αγάπης

κάθε πόνο σου θα σβήσω

σμίγοντας τα όνειρα μου

στα χρώματα τα δικά σου.

Μ’ ένα άγγιγμα δειλό

που η μέρα τού δίνει αξεπέραστη θέρμη

ψυχής τα ανώφελα σκορπώ

άνεμος γίνομαι να διώξω

του σκοταδιού τα ψιθυρίσματα

με τα φιλιά μου.

Πάνω στο βλέμμα σου θα πιω

της ελπίδας το γάργαρο νερό

όπου η αγκαλιά σου με κλείνει

ανυπεράσπιστο, μικρό

το ίδιο χάδι σου, παρηγοριά ζητώ

πρόσωπο ασυννέφιαστο πρωινό

και χείλη παραδείσου μνήμη.

10/09/2015

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Παράξενο το πρωινό μια μέρα του Σεπτέμβρη.

Παράξενο το πρωινό μια μέρα του Σεπτέμβρη

χόρευες με του ανέμου τα φτερά

γύριζες στη γειτονιά που πήρες το πρώτο σου φιλί

με τη γεύση του έρωτα στα χείλη.

Και η ταραγμένη η καρδιά

σταφύλι μοσχοβολιστό

που μέθαγε τη δίψα για ζωή

πετούμενο όμορφης ψυχής

σκιρτά ακόμη στα χέρια σου γυμνός

ο λαμπαδάρης ήλιος.

Ας σε σκίασε η ροδιά και η αυλή σε πίκρανε

η σκέψη αμέριμνη περνάει στη μνήμη

μέρες θαλασσιές

και μάτια που δεν αρνήθηκαν τα παιδικά παιχνίδια.

Παράξενο το πρωινό μια μέρα του Σεπτέμβρη

που βάφτισες όνειρα παλιά με τη φωτιά του ανθίσματος

και γέμισαν οι φράσεις με την αθωότητα του σώματος.

Το άγγιγμα ομόρφυνε…

όταν η ροδιά τεντώθηκε φιλώντας σε στο πρόσωπο

δαντελωτό ακρογιάλι.

06/09/2015

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ & ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.

ΔΗΜΟΣ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

ΜΕ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΖΩΓΡΑΦΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Β.Ε.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΕΚΘΕΣΗ ΕΡΓΩΝ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ

(Διάρκεια έκθεσης από 07/11/2015 έως 13/11/2015)

ΑΠΑΓΓΕΛΙΕΣ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2015   ΩΡΑ: 7.30 μ.μ.

ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ

Συμμετέχουν

ΠΟΙΗΤΕΣ & ΖΩΓΡΑΦΟΙ

Στην εκδήλωση απευθύνουν χαιρετισμό:

Αστέριος Γαβότσης-Δήμαρχος Ωραιοκάστρου

Πέτρος Αταμιάν-Αντιδήμαρχος Πολιτισμού

Θανάσης Καρύδης-Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου

Περικλής Μπαλάφας-Πρόεδρος Συλλόγου Ζωγράφων Θες/νίκης

Άννα Φαχαντίδου-Πρόεδρος Ένωσης Λογοτεχνών Β.Ε.

Συντονίστρια της εκδήλωσης:

Λαμπρινή Κοτσίδου-Ζωγράφος & Ποιήτρια

Οργάνωση της εκδήλωσης:

Πάρης Βορεόπουλος-Συγγραφέας

Την εκδήλωση πλαισιώνει μουσικά: 

Η Μουσική Σχολή του Γιώργου Τομπά

Ερωτικό.

Αυτό το φιλί θέλω να κοιμηθεί μαζί σου

και αύριο το πρωί να το απλώσεις

περήφανα στο στήθος σου

γιατί είναι φιλί που θα μας ταξιδεύει αιώνια

και η αγάπη θα βυζαίνει λαίμαργα τη μοναξιά

ώστε να μεγαλώσει και να γίνει τεράστια ευτυχία ανάμεσά μας.

Όταν αποζητώ ξεκούραση

μόνο σε σένα λαχταρώ ν' ανοίξω τους ορίζοντές μου,

δεν μπορώ να στερηθώ την αύρα σου,

θα έρθω στα όνειρά σου,

θα έρθω να φτιάξουμε τον κήπο μας

με τα υπέροχα λουλούδια του έρωτα

και μεθυσμένος από τη γαλήνη του κορμιού σου

θα αναρριχηθώ στα μυστικά σου ξαφνικά

μέχρι να με πιάσει η βροχή των κυματιστών μαλλιών σου.

Όμως θα προφυλαχτώ από τα βλέφαρα

που θα με χαϊδεύουν στο πρόσωπο

και θα σε κοιτώ στα μάτια σαν οπτασία ονείρου θηλυκού,

σαν ηλιόλουστο πρωινό,

σαν ένα κυκλάμινο στον έρημο δρόμο της ζωής μου…

Κι εκεί εσύ πάλι θα απλώνεις τα κλαδιά ενός κοντινού παραδείσου

με τους ανέμους αγκαλιά κι ένα μικρό άνθος

που ποτίστηκε από το άρωμα της καρδιάς σου.

Μοσχοβολιά που απίθωσε ο καβαλάρης του χρόνου

και στοίβαξε στη σέλα του μια θάλασσα γυμνή

να την αρμενίζουν ατέλειωτα οι πόθοι

μέχρι στα χέρια μου να ζήσεις την ελπίδα του αναπαμού.

       Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Αχ αυτό το βλέμμα σου.

Εκείνη τη νύχτα που έπλεκα ουρανοθέμελα τις σκέψεις

και στο πουκάμισο μου ένιωθα την αρτηρία να χτυπά

ήρθε ένα άστρο φωτεινό να με γητέψει

κι ένα λουλούδι φύτρωσε σε έρημη καρδιά.

Εκείνη τη νύχτα δυό κόσμοι αρνήθηκαν του εφήμερου τα λάθη

και του δρόμου το σκοτάδι

ψυχής βιβλία άρχισε να διαβάζει η μοίρα

αχόρταγα να πίνει του ονείρου γλύκα.

Το βλέμμα μουδιάζει όταν νιώθει ένα δάκρυ

να η ελπίδα όμως που εφευρίσκει αγνό μονοπάτι!

Μαλλιά χρυσαφένια ζητάνε το άγγιγμα ενός φύλλου

του φωτός το παιχνίδι, της αύρας το μύρο.

Η πόλη κοιμάται ξεσκέπαστη απόψε

κι εγώ να σου γράφω με χέρι που τρέμει

του πάθους η γλώσσα ξεχνάει τους κανόνες

η αγάπη κυκλώνας, μα το βλέμμα σου αντέχει

πυξίδα αλήθειας σε πέλαγο ωραίο

θεόρατο κύμα δε φέρνει τη θλίψη.

Της πίστης σημαία ανεμίζει συνέχεια

κι η νύχτα ξεθυμαίνει στης μέρας το θαύμα.

Ψυχή μου διαβαίνεις Νεράιδα του δάσους

δροσίζει η ματιά σου από του πάθους την κάψα.

Πηγής το τραγούδι στα χείλη σου ακούω

φωτιά η ανάσα σου, του έρωτα βραβείο.

Εκείνη τη νύχτα έτρεξα στα βάθη του ονείρου

κι απ’ τη σκιά που κάποτε σε πρόδωσε

σε τράβηξα γυναίκα του απείρου.

Αχ αυτό το βλέμμα σου

που ξεριζώνει κάθε ανησυχία απ’ το μυαλό

αγάπης έλυτρο και φυλακτό!

05/09/2015

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Δεν μπόρεσα να μείνω σιωπηλός…

Ποια φύση σε προίκισε με την ομορφιά όλης της γης

να λουλουδιάζεις ακόμη και μες τον χειμώνα, άφθαρτη μοίρα;

Φθινόπωρο-γέλιο απλώνει ευχές

παράδεισος φέρνει, της ευτυχίας τα δώρα.

Η αγάπη πώς ρίχνει τον χαρούμενο ίσκιο της

στο σώμα που λικνίζεται με το άρωμα του πόθου;

Ρόδα ατέλειωτα ας έρθουν

να απαλύνουν τα χείλη σου

πριν κινηθούν και αρθρώσουν λόγο ονείρου,

η γιορτή της ψυχής εξηγείται

με τα μάτια που κλείνουν

ασυννέφιαστο κόσμο και άστρα που σβήνουν.

Ανώδυνα αγκάθια καθαρίζουν τον πόνο στο βλέμμα σου

και τα στήθη… γεμίζουν μ’ ευωδιές του Σεπτέμβρη.

Μυστικά της ζωής φανερώνονται

στο κυμάτισμα μιας μυθικής ακρογιαλιάς

το μαύρο και το λευκό εναλλάσσονται

δίαυλοι κρυφών στεναγμών  

μέχρι ν’ αποθέσει στους ώμους σου τ’ άνθη της

η θαλασσοδαρμένη ελπίδα.

Φύλλα καρδιάς αιχμηρά

όπου αγγίζουν σπάζουν την παγωνιά

ήλιος-τοκετός μιας μέρας που γεννά

ένα φιλί ευωδιαστό

στου λαιμού σου το απρόσμενο κάλεσμα.

04/09/2015

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Πίσω από τις λέξεις που έχουν ορίσει το σχήμα σου...

Πίσω από τις λέξεις που έχουν ορίσει το σχήμα σου

που αθόρυβα τοπογραφούν τα αισθήματα σου

αν μπορούσα, αν...

να ακυρώσω τον χρόνο

θα φύτευα μια ανάσα δροσιάς στο πρόσωπο σου

μια μικρή ρυτίδα θα σκάλιζα

με τις άκρες των δαχτύλων μου

αυλάκι να ποτίζει το μέλλον

σκέψη πολύφυλλη να ξαποσταίνουν

οι περαστικές σου ανησυχίες

να σβήνω με τη γομολάστιχα της αγάπης

τις άστοχες λέξεις,

στα μάτια σου οι ώρες μου να κυλούν.

Θυμήθηκα ξαφνικά το ποτάμι που πόθησα και αρνήθηκα

γυρνά ανά διαστήματα με το βουητό του

να με αγγίξει και να με πλάσει

ρωτώντας για το θαύμα που βρίσκεται στις ρίζες ενός ταξιδιού.

Διάλεξα το πράσινο χρώμα σου

για να ζωγραφίσω τις μέρες που ξέχασαν να καλέσουν

στη ζωή μου την αγάπη

κι ύστερα τις άφησα να φύγουν βιαστικά

για την κοιλάδα του ονείρου.

Μα όταν τις νύχτες τα μάτια παίρνουν φωτιά

μια λέξη μονάχα με οδηγεί

σε τοπία γαλήνης

κι αυτή η λέξη κλείνει πληγές

περπατώντας στο σώμα σου

κάνει τη φωλιά της μες στα μάτια σου

κι αν προσπαθήσω να την ονομάσω

θα την πω:

Πλημμυρίδα της αλήθειας.

02/09/2015

Λάσκαρης Π. Ζαράρης