ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ 36ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ IBBY ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.

 

 

36ο Παγκόσμιο Συνέδριο της ΙΒΒΥ στην Αθήνα

30/8/18-1/9/18

Συγγραφείς, εικονογράφοι, εκδότες, επιμελητές, εκπαιδευτικοί,

πανεπιστημιακοί, ερευνητές, βιβλιοθηκονόμοι έχουν φέτος την ευκαιρία να

παρακολουθήσουν το 36ο Παγκόσμιο Συνέδριο της ΙΒΒΥ, της Διεθνούς

Οργάνωσης για τα Βιβλία για Παιδιά και Νέους, το οποίο θα

πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, 30, 31/8 & 1/9 στο Συνεδριακό Κέντρο του

Μεγάρου Μουσικής Αθηνών με θέμα «Όταν η Ανατολή συναντά τη Δύση μέσα από

τα παραμύθια και τα βιβλία των παιδιών». Η Αθήνα είναι, πράγματι, το

καταλληλότερο μέρος ώστε να αναδειχθεί η συνάντηση των πολιτισμών, αλλά

και η συνδιαμόρφωση ενός νέου πολιτισμικού πλαισίου.

Σε κάθε συνέδριο αυτού του βεληνεκούς, οι σύνεδροι μπορούν να

ενημερωθούν για τις παγκόσμιες τάσεις στη γραφή και την εικονογράφηση,

τις πολιτικές στην έκδοση και στην προώθηση της ανάγνωσης, τις εξελίξεις

στη μελέτη και την έρευνα της λογοτεχνίας.

Θα έχουν επίσης τη μοναδική ευκαιρία να γνωρίσουν κορυφαίες

προσωπικότητες, δημιουργούς και ερευνητές, οι οποίοι διαμορφώνουν τις

παγκόσμιες εξελίξεις. Στο συνέδριο της Αθήνας, μεταξύ άλλων, θα

βρίσκονται η βραβευμένη συγγραφέας Katherine Patterson, προσκεκλημένοι

ομιλητές όπως η συγγραφέας πολλών βιβλίων για παιδιά με θέμα τη φτώχεια

και τον πόλεμο Deborah Ellis, ο καθηγητής και περισσότερο γνωστός ως

ερευνητής των εικονοβιβλίων Perry Nodelman, ο Gregory Maguire,

συγγραφέας πολλών βιβλίων και ιδρυτής οργανισμών με στόχο την προώθηση

της ανάγνωσης, ο Michael Neugebauer, εκδότης του οίκου Minedition, η

Kathy G. Short, καθηγήτρια Γλώσσας, Ανάγνωσης και Πολιτισμού στο

Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, η Leila Maktabi Fard, Ιρανή ερευνήτρια της

παιδικής λογοτεχνίας, και εκατοντάδες άλλοι δημιουργοί και ερευνητές.

Στο πλαίσιο αυτής της σημαντικής διοργάνωσης θα απονεμηθούν και τα

βραβεία της ΙΒΒΥ. Συγκεκριμένα το ASAHI Award, σε οργανισμό ή πρόγραμμα

προώθησης της ανάγνωσης, και βέβαια το μεγαλύτερο παγκόσμιο βραβείο σε

συγγραφέα και εικονογράφο βιβλίων για παιδιά και νέους, το IBBY H.C.

ANDERSEN AWARD. Φέτος το βραβείο απονέμεται για τη συγγραφή στην Eiko

Kadono από την Ιαπωνία και για την εικονογράφηση στον Igor Oleynikov από

τη Ρωσία. Η απονομή θα πραγματοποιηθεί στο Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος

Νιάρχος και θα καλυφθεί από ιαπωνικά, ρωσικά και διεθνή μέσα.

Η Αθήνα υποδέχεται το παγκόσμιο συνέδριο της ΙΒΒΥ και πάλι ύστερα από 42

χρόνια. Κάποιοι θυμούνται τη διοργάνωση του 1976, στο Πάντειο

Πανεπιστήμιο, και παραδέχονται ότι άλλαξε τη ρότα της μελέτης και της

έρευνας της παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας στη χώρα μας. Το συνέδριο

πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια σε άλλη πόλη και σε άλλη χώρα. Το

Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ – Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, το οποίο,

το 2019, συμπληρώνει 50 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας, αγωνίστηκε να

φέρει το συνέδριο στην Αθήνα θέλοντας να δείξει σε όλους ότι η

οικονομική κρίση δεν έχει επηρεάσει τον πολιτισμό και την κουλτούρα και

ότι η σύγχρονη δημιουργία και παραγωγή βιβλίων για παιδιά βρίσκονται σε

πολύ υψηλό επίπεδο.

Το συνέδριο πραγματοποιείται υπό την Αιγίδα της Αυτού Εξοχότητας του

Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου και

περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων για την Αθήνα – Παγκόσμια

Πρωτεύουσα Βιβλίου 2018.

Πληροφορίες στον ιστότοπο του συνεδρίου  www.ibbycongressathens2018.com

Ευχαριστούμε θερμά το diastixo.gr, χορηγό επικοινωνίας.

https://diastixo.gr

https://diastixo.gr/epikaira/eidiseis/10423-ibby-sinedrio-athina

• ---

"Στ’ όναρ θαρρώ δραπέτευσα..." από τον φίλο ποιητή Γεράσιμο Μοσχόπουλο.

Στ’ όναρ θαρρώ δραπέτευσα...

Εμπνευσμένο από το ποίημα του Λάσκαρη Ζαράρη και από την ομορφιά της ανιψιάς μου...

Το παραθύρι ανοιχτό σε μία χαραμάδα

και αν κοιτάξεις μέσα της, θωρείς τον ουρανό,

τ’ ένα μισό απ’ την τρανή κι ηλιόλουστη Ελλάδα,

κρύβονται στ’ άλλο της μισό πελάγη π’ αγαπώ.

Έτσι ειν’ και τα μάτια της, μικρούλας ανιψιάς μου,

στ’ όναρ θαρρώ δραπέτευσα, κοιτώντας οφθαλμούς,

σαν τους θωρώ, ανήκουστο το ύψος της χαράς μου,

νιώθω κι εγώ σα θαυμαστής, ανήκω στους Θεούς.

Το δέρμα πορσελάνινο, αγαλματένια κόρη,

οι μπούκλες σαν τ’ ηλιάτορα το χρώμα του, χρυσές,

θ’ ανθίσεις εύφορή μας γη και μάρτυρες οι σπόροι,

σαν τ’ αλμυρίκια φύτρωσαν στις γαλανές ακτές.

Θα πνέει ούριος βοριάς της βέρας Τραμουντάνας,

θ’ αισθάνεσαι τη σιγουριά στην αγκαλιά της μάνας.

Σαιξπηρικό τύπου σονέτο.

Γεράσιμος Μοσχόπουλος

21/08/18 14:05μμ

Αμάρυνθος

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ 8ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΠΟΙΗΣΗΣ & ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ «ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΚΕΛΑΣ».

                                                   

          ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ 8^ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

 ΠΟΙΗΣΗΣ & ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ «ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΚΕΛΑΣ»

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΟΛΛΑΠΛΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ (Κ.Ε.Π.Α.) ΔΗΜΟΥ ΒΕΡΟΙΑΣ

ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ Ν. ΗΜΑΘΙΑΣ

Υπό  την αιγίδα:

του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού

και του Δήμου Βέροιας

        

Η «ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΟΛΛΑΠΛΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ (Κ.Ε.Π.Α.) ΔΗΜΟΥ ΒΕΡΟΙΑΣ» και ο «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΝΟΜΟΥ ΗΜΑΘΙΑΣ» διοργανώνουν τον 8^ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος «ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΚΕΛΑΣ».

Ø      Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι εντός κι εκτός Ελλάδας διαμένοντες, με την προϋπόθεση τα κείμενά τους να είναι στην ελληνική γλώσσα.

Ø      Κάθε διαγωνιζόμενος έχει δικαίωμα να λάβει μέρος με 1 έως 6 ποιήματα μέχρι 3 σελίδες συνολικά και με 1 διήγημα έως 6 σελίδες (σε γραμματοσειρά των 12 στιγμών).

Ø      Για το διήγημα τα κείμενα θα σταλούν σε τέσσερα (4) αντίτυπα με απλή ταχυδρομική επιστολή.

Ø      Για την ποίηση θα σταλούν σε τέσσερα (4) αντίτυπα με απλή ταχυδρομική επιστολή.

Ø      Έξω από το φάκελο θα ορίζεται η κατηγορία «Ποίηση» ή «Διήγημα», ενώ  στη θέση του αποστολέα θα αναγράφεται μόνο το ψευδώνυμο.

Ø      Τα πλήρη στοιχεία των διαγωνιζομένων [ονοματεπώνυμο, διεύθυνση κατοικίας, ταχ. κώδικας, τηλέφωνο, τίτλοι έργων, ψευδώνυμο και ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (εφόσον υπάρχει)] θα εσωκλείονται σε ένθετο σφραγισμένο φάκελο, στον οποίο θα αναγράφεται εξωτερικά μόνο το ψευδώνυμο.

Ø      Τα κείμενα πρέπει να μην έχουν εκδοθεί σε βιβλίο και να μην έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά, εφημερίδες ή διαδίκτυο.

Την Κριτική Επιτροπή αποτελούν:                   

Αντώνης Φωστιέρης – ποιητής

Δημήτρης Κοσμόπουλος, ποιητής, δοκιμιογράφος, διευθυντής του περιοδικού Νέα Ευθύνη.

Μιχάλης Γκανάς – ποιητής

Μιχάλης Μπακογιάννης – καθηγητής λογοτεχνίας στο ΑΠΘ

Παντελής Τσαλουχίδης – φιλόλογος, μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου φιλολόγων Ν. Ημαθίας

Σοφία Νικολαΐδου – φιλόλογος, συγγραφέας

Ο διαγωνισμός θα ολοκληρωθεί στην Βέροια με διήμερο εκδηλώσεων:

Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2018: Συναυλία αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου με την Ρίτα Αντωνοπούλου και τον Μανώλη Ανδρουλιδάκη στον Χώρο Τεχνών

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2018: Απονομή των βραβείων και των επαίνων στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Όλα τα διακριθέντα έργα θα δημοσιευτούν σε ειδική έκδοση της Κ.Ε.Π.Α. Δήμου Βέροιας και θα διατεθούν δωρεάν σε όσους πάρουν βραβείο και έπαινο.

Τελευταία ημερομηνία αποστολής, με σφραγίδα ταχυδρομείου, ορίζεται η 21^η  Σεπτεμβρίου  2018.

Διεύθυνση αποστολής:                          

Κ.Ε.Π.Α. ΔΗΜΟΥ ΒΕΡΟΙΑΣ

Παύλου Μελά & Μπιζανίου

(4 όροφος)

59131 ΒΕΡΟΙΑ

Περισσότερες πληροφορίες:

κα Ξένια Πέτρου

2331078106 Ώρες επικοινωνίας (7:30- 15:00)

& 6976677575

κα Ευγενία Καβαλλάρη

6978163060

ώρες επικοινωνίας (19-21 μ.μ)

κ. Παναγιώτη Καπετανάκη

6972403689

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Λεωνίδας Ακριβόπουλος

Πρόεδρος Κ.Ε.Π.Α. Δήμου Βέροιας

ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΑΒΑΛΛΑΡΗ

Πρόεδρος του Συνδέσμου

Φιλολόγων Ν. Ημαθίας

Aνάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Εξελεγκτικής Επιτροπής του Ελληνικού Τμήματος της ΙΒΒΥ – Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.

Την Τετάρτη 27 Ιουνίου 2018 πραγματοποιήθηκαν εκλογές για την ανάδειξη

νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Εξελεγκτικής Επιτροπής του Ελληνικού

Τμήματος της ΙΒΒΥ – Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για τη διετία

2018 – 2020.

Η σύνθεση του νέου Διοικητικού Συμβουλίου είναι:

Πρόεδρος: Βασιλική Νίκα (Σύνδεσμος με περιοδικό Bookbird)

Αντιπρόεδρος: Εύα Καλισκάμη (Υπεύθυνη Επικοινωνίας με την ΙΒΒΥ)

Γενική Γραμματέας: Κατερίνα Δερματά

Ταμίας: Μαρία Δελάκη

Έφορος: Μαρία Κουρκουμέλη (Υπεύθυνη Συντονισμού Επιτροπών)

Σύμβουλος: Ηρώ Παπαμόσχου (Καθήκοντα Αναπληρωτή Ταμία)

Σύμβουλος: Πάττυ Παπαδήμου (Υπεύθυνη Βορείου Ελλάδος)

Στην Εξελεγκτική Επιτροπή εκλέχθηκαν οι Σοφία Κανλή, Αρετή Καράμπελα και

Βασιλική Κατέρη.

Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο εκφράζει από καρδιάς τις θερμές του

ευχαριστίες για την εμπιστοσύνη και προσκαλεί όλα τα μέλη και τους

φίλους του σωματείου να συνεχίσουμε όλοι μαζί τις εθελοντικές μας

δράσεις για την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και την προώθηση της

παιδικής λογοτεχνίας.

Πράσινό μου...

 

 

Πράσινό μου... 

σταλαγματιά ονείρου

κάτω από καθάριο ουρανό,

αηδόνι γλυκόλαλό μου

που ομορφαίνεις τη ζωή,

με ένα τρικύμισμα των χειλιών σου

στη ριγωτή ανταύγεια της ημέρας...

 

Πράσινό μου...

κρυφό της ελπίδας,

που αστράφτεις στην καρδιά

και χρυσαφίζεις σε μάτια γαλανά,

ω πόσο πεθύμησα το άνθισμά σου

στη δική μου αγκαλιά...

 

Πρόσωπο αθάνατης νεράιδας,

που ο έρωτας αέναους κύκλους κάνει

και σε γεμίζει φως στα σωθικά,

σου σπέρνει νύχτες ξεγνοιασιάς

κάτω από το μαξιλάρι,

σκυμμένη σε βρίσκει

στα δροσόνερα των πόθων

να βουτάς.

 

Κάτω από τον ίσκιο των ερωτικών στιγμών μας

να ανασαίνεις

και κόκκινο... κόκκινο

των νυχιών σου να ζητάς...

Η ψυχή κουρνιάζει στη θαυμάσια φωλιά της,

όπου με τα αγγίγματά μας,

οι αναστεναγμοί βγάζουν φτερά.

13/08/2018

 

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Πήγε έξι...

Πήγε έξι...
Ά ρε έρωτα παιχνιδιάρη
που μας ξημέρωσες,
τι θες να σου προσφέρουμε πάλι;
Την ψυχή μας, τα όνειρά μας,
τις σκέψεις μας, τη ζωή μας;
Τα αξίζεις όμως άτιμε...
Μας παρέσυρες σε ένα τρελό χορό των αισθήσεων,
σε ένα βλέμμα που να μη τελειώνει,
να διαπερνά ίχνη φωτός,
να ταξιδεύει θάλασσες,
βυθούς αξεδιάλυτους
κι εμείς πάνω με τα πανιά ανοιγμένα,
έτσι να φεύγουμε,
να φεύγουμε σαν γλάροι
στο αιώνιο ταξίδι του έρωτα και της αγάπης.

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Μέσα στα μάτια σου ζω...

 

 

Μέσα στα μάτια σου ζω
και ξημερώνω στο φως τους...
Σε μια μικρή αναλαμπή,
που άφησε η κούραση της νύχτας
σβήνω...
κι ακούω τα κύματα της θάλασσας
ή ήχους στεριανούς,
των τσιτζικιών τον μονότονο ρυθμό,
ομιλίες ανθρώπων
απ' τα ανοιχτά παραθυρόφυλλα,
κι όλα έχουν την αχλύ παραμυθιού...
Ψίθυρος ερωτευμένου καραβιού,
που στα βαθιά αφήνει τον αφρό του
και πού να δέσει άραγε το φως
πού να ξεκουραστεί για λίγο...
στο νοερό λιμάνι των ματιών σου,
όπου τα χρώματα
κυλιούνται παιχνιδιάρικα;
Άνθισες μάτια μου
στο τελευταίο σου ταξίδι
και πέπλο της χαράς
σε ομορφαίνει.
Συνεχίζεις μεθυσμένο,
τίποτα δεν σε τρομάζει,
τον κόσμο αγέλαστο
δεν αφήνεις...
Πιάνεις ουρανούς
σε στοργικές ματιές,
στίβεις φρούτα ονείρων
από τα σύννεφα,
κάτω απ' των βλεφάρων τις σκηνές,
ο πόθος δεν κοιμάται,
χαράζει ρότες τρυφερές,
περισυλλέγει αισθήματα
που πνίγηκαν παλιά...
Τώρα καταμεσής του πελάγους
άραξες,
με δάχτυλα μαργαριταρένια,
να χαίρεσαι την άπλα της ψυχής,
στο μπλε σου το άφατο
να βαφτίζεσαι ξανά
προσκυνητής,
του αιώνιου φωτός
ταξιδευτής,
του απείρου γέννα...

07/08/2018

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Πόσα "αχ" ακόμη...

Πόσα "αχ" ακόμη...
θα εξαργυρώνεις με ανάσες
μέσα στο πρωινό μου ξύπνημα,
κάτω από τις μυστικές φωνές
του έρωτα...
Πόσα "αχ" θα γυροφέρνουν
στο γαλανό των ματιών σου,
ψάχνοντας με πάθος ένα άγγιγμα,
λουλουδάτο άνθισμα της ψυχής μου...
Κι ύστερα θα γονατίζω
με ένθεη πνοή,
για να μυρώνω με χάδια
το γαλήνιο σου σώμα.
Θυσία στους σπασμούς σου,
να παίρνω από τη ζωή
τη δροσιά του κόσμου σου
και την ψυχή των χειλιών σου.
Έρωτας...
Έρωτας ανίκητος...
στα πλέρια κύματα που με ταξιδεύουν...
να αφήνω πίσω μου σακατεμένα όνειρα,
λευκά περιστέρια τα χέρια σου
να με τυλίγουν με τα φτερά τους.
Έρωτας,
της αλήθειας οδηγός,
κρατά την προσμονή στην αγκαλιά σου,
ψίθυροι ψίθυροι της καρδιάς,
να ανάβουν τις νύχτες σαν κεριά
κι η μυρωδιά τους να ανοίγει
ουρανούς καθαρούς...
Φως που αγγίζει πέλαγα
η γλυκιά ματιά σου...
Πέλαγος μακρινό το φιλί σου,
σαν ηλιαχτίδα ο πόθος χαϊδεύει,
γεύση αλμύρας κι ένας κυματισμός
που ψέλνει την άφραστη ομορφιά
των στιγμών μας...
Κι αν σε κοιτώ κι αν σε ζητώ...
είναι που ταξιδεύω στο άπειρο μαζί σου...

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Χειρόγραφο καρδιάς.

Μη δεις το χέρι που τρέμει...
Είναι που το συναίσθημα προχωρά...
Διασχίζει τα μεγάλα σου πράσινα μάτια,
ξεχωρίζει τοπία κρυφά.
Κι ώρες, μικρές ή μεγάλες γράφει
στης ψυχής τη γαλήνια λίμνη,
που έχει γεμίσει με άνθη,
εκείνα τα άοσμα δειλινά.

Μη δεις το φεγγάρι που τρέμει,
στων χειλιών τον αέναο ψίθυρο,
την ξεγνοιασιά του απλώνει πάνω σου,
αίσθηση ζεστού σώματος,
που η δροσιά του είναι ο έρωτας.

Εκεί θα σε πίνω ατέλειωτα...
στης αφής την ακέραιη κατάνυξη.
Έχει καταγραφεί στη μνήμη
η ανάσα του πόθου
κι οι σπίθες σου σκάβουν στις σκέψεις μου,
οικοδομώντας το άπειρο
στο γαλήνιο χαμόγελό σου.

14/07/2018

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Κριτική παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Καλλιόπης Κ. Πασιά: «Πού πάει το λευκό όταν το χιόνι λιώνει;», Φεβρουάριος 2017, Libron Εκδοτική.

   Μετά από ένα χρόνο και πλέον, θα επιχειρήσω μία κριτική παρουσίαση και μάλιστα στα 24 ποιήματα της Καλλιόπης Κ. Πασσιά, τα οποία συνθέτουν την πρώτη της ποιητική συλλογή. Η ίδια προέρχεται από τον χώρο της πεζογραφίας ο οποίος επιδέχεται κάλλιστα την αναλυτική και λεπτομερειακή γραφή, ενώ η ποίηση αρθρώνεται συνήθως σε λίγες λέξεις και απορρίπτει την τέχνη του περιττού για να μην κουράζει, και ταυτοχρόνως το συναίσθημα να έχει το εύρος και το βάθος για να εντυπωθεί ουσιαστικά στον αναγνώστη:

Ένα πέλμα εδώ κι εκεί.

Μέρες βιωμένες, πλήρεις καλών μα και λαθών,

για τα οποία στερεύουν τα τάλαντα.

Καρδιά μετέωρη όπως και το βήμα.

Μη ξεκάθαρη για τον τόπο,

παρεμποδίζει τον δρόμο προς και απ’ αυτήν.

Λεπτό σκοινί και ανισορροπία.

Ανακαλείς εκπλήξεις.

Στιγμές που κέρδισαν και έγιναν διάρκεια,

επειδή έδωσες και είχε ουσία.

(Από το ποίημα με τίτλο: «Λόγος»).

   Η ποιήτρια, έχοντας αναλάβει να υλοποιήσει προγράμματα δημιουργικής γραφής του Πανεπιστημίου Δυτ. Μακεδονίας στο Σ.Δ.Ε. (Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας) Φυλακών Δομοκού, «αγαπά να γράφει, να διαβάζει, να φωτογραφίζει, να βλέπει και να ζει κινηματογραφικά», όπως αναφέρεται στο βιογραφικό σημείωμα του παρόντος βιβλίου.

   Υπό τον πρωτότυπο τίτλο της συλλογής: «Πού πάει το λευκό όταν το χιόνι λιώνει;» συγκεντρώνει τα 24 ποιήματά της, πλήρη νοημάτων, με λέξεις σοφά επιλεγμένες, που αν και χαρακτηρίζουν τους ψυχικούς κραδασμούς της, ωστόσο απαιτούν από τον αναγνώστη αυξημένη προσοχή. Δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία ότι η πρόθεση της δημιουργού είναι να αφήσει τον αναγνώστη να ταξιδέψει όπου επιθυμεί:

Ίσως η πιο όμορφη απ’ τις διαδρομές να είναι αυτή

πάνω σε φλέβες

έτοιμες να εκραγούν∙

από πόθο.

(Από το ποίημα με τίτλο: «Διαλογισμοί»).

   Του απλώνουν όμως παράλληλα το χέρι φιλικά, συντροφικά, ευλαβικά, ώστε να ακολουθήσουν στην πορεία τους συγκεκριμένους οδοδείκτες, αποφεύγοντας σημάνσεις μεγάλης επικινδυνότητας για την κατανόηση των ποιημάτων και των μηνυμάτων που ανασαίνουν σαν κουρασμένα ζώα από το αδιάκοπο κυνηγητό του αγριμιού:

Μπορεί να είναι και τρέλα,

γκρεμίζεις συθέμελα το οικοδόμημα των σταθερών ερώτων σου,

για να απογειωθείς με τα φτερά της δικής σου αυτόνομης

μοριακής οντότητας.

Στη λάμψη μόνο θα μπορούσε να σε πάει.

Αυτή που ανθρώπου νους δεν αντέχει, πόσο μάλλον η καρδιά.

Το ξέρεις, δεν έχεις να αναρωτηθείς, πλέον γνωρίζεις.

Την καταστροφή σου, σε αυτό το πρόσωπο, το ανοίκειο

μα τόσο οικείο,

σε αυτά τα λόγια τα προσεχτικά διαλεγμένα, στολίδια στο κορμί,

κλεμμένα όμως από λαιμούς ξένους.

Και συ έτοιμη να τα αγοράσεις όσο όσο.

Και να πουλήσεις αυτά που χρόνια έστηνες.

Για να μισθώσεις χρόνο, χάδι, προσοχή.

(Από το ποίημα με τίτλο: «Ζωή»).

   Τι άλλο μπορεί να είναι ο νους που δεν ησυχάζει παρά ένα αγρίμι που σημαδεύει συνεχώς την ψυχή και την καρδιά, κι έτσι πλάθονται τα ποιήματα, με από κοινού υποχωρήσεις των αισθητών και των νοητών πραγμάτων, όπου ο χρόνος έχει μία ιδιαίτερη ξεχωριστή αξία κι ένα δευτερόλεπτό ή λεπτό μπορεί να είναι πιο «ψυχωφελές» από μία ώρα, έναν χρόνο ή έναν αιώνα;

Βγάλε κάποια χρόνια

πρόσθεσε λίγες ώρες

διαίρεσε με τα λεπτά

ήταν εκείνα τα δευτερόλεπτα

που μοιάζαν σ’ όλα πολλαπλάσια.

(Από το ποίημα με τίτλο: «Τρεις τύχες»).

   Αυτός ο υποκειμενισμός στη σύλληψη και τη διατύπωση των ποιημάτων αποτελεί την πιο καίρια αιτία για την ολοκλήρωση ενός στέρεα οικοδομημένου δημιουργήματος «με αφορμή τα όνειρα και τις λέξεις», όπως αναγράφεται ως προμετωπίδα της όμορφης αυτής ποιητικής συλλογής.

Πάλι από βασανισμένο όνειρο ξύπνησε.

Ο ήχος της βιόλας, φιγούρες βγαλμένες  απ’ την όπερα του Φάουστ,

σκοτάδι παντού.

Άνοιξε τα μάτια της. Δεν ήταν δίπλα της. Ήθελε να’ ναι.

Κοίταξε το ταβάνι.

Ο ανεμιστήρας -οροφής- σαν να ζωγράφιζε φιγούρες με την κίνησή του.

Μέσα εκεί και η δικιά του, σκυφτή, θλιμμένη.

Ήθελε να πάει να τον βρει. Να τον σκεπάσει.

Έλα γρήγορα, της έλεγε, εσύ θα φέρεις μία μέρα παραπάνω.

Θα έκανε ό,τι περνούσε απ’ το χέρι της να την απλώσει στο δικό του χέρι.

Στριφογύριζε στον ύπνο της.

Μια τεράστια πινακίδα που έγραφε:

«Προσοχή Έρως».

Ένιωσε στα χείλη της το φιλί του.

Σσσσσ, μη φοβάσαι, της είπε.

Όνειρο ήταν.

(Ολόκληρο το ποίημα με τίτλο: «Όνειρο»).

   Η πρόκληση του να γράφει κανείς για το όνειρο που καίει την ψυχή και δεν ευοδώνεται ποτέ… Η τεράστια δυναμική και οι ευνοϊκές προϋποθέσεις που έχει ένα ποίημα για να γεννηθεί πλήρες και ουσιαστικό σε νοήματα, όταν εμπεριέχει τη ματαίωση, την απογοήτευση, την απουσία, την απώλεια ή τον φόβο του έρωτα.

   Κι όλα αναπτύσσονται με την οξύνοια και την ψυχική ευαισθησία της δημιουργού, έχοντας ως επίκεντρο πλούσιες θεματικές επιλογές, οι οποίες αναποδογυρίζουν τις σκέψεις μας:

Χρόνια τώρα οι άνθρωποι καταβροχθίζουν ο ένας τον άλλον,

έτσι που να αναρωτιέσαι αν ο κόσμος γυρνά πίσω

στην απαρχή του.

Και αν το κάνουν,

Ας είναι μόνο απ’ Αγάπη.

(Από το ποίημα με τίτλο: «Αγάπη»).

   Το συνειδησιακό παιχνίδι είναι τόσο έντονο και διαρκές, που σε δυσκολεύει να πάρεις ανάσα ή να δεις ένα ονειρικό τοπίο, αφού ο πόνος δεν κοιμάται ποτέ και ανασκαλεύει τις στάχτες μέχρι να δώσει αρκετές σπίθες, μετασχηματιζόμενος σε γαλήνη, πόθο ή πάθος. Κατόπιν, προχωράς μέσα από άπειρα εμπόδια επιτυγχάνοντας την αναγέννησή σου, μέσω της υπομονής ή της συγχώρησης. Ασφαλής και διαχρονική παραίνεση:

«Ν’ ακούς, ν’ ακούς τον κόσμο κοριτσάκι.

Υπάρχει πολύς πόνος εκεί έξω, και ο καθένας σέρνει μια πετριά.

Σχώρα τους και θα ’σαι γαληνεμένη».

(Από το ποίημα με τίτλο: «Γεννετική»).

   Η οπτική γωνία της ποιήτριας συνταράσσει, δεν αφήνει στον δρόμο της ανεπαίσθητα χνάρια, παρόλο που «το χιόνι τελικά λιώνει» από τις λάμψεις και τις φωτιές των στίχων της:

Πού πάει το λευκό όταν λιώνει;

Και τα χείλη χάνουν το χαμόγελο.

Σε καίει το σημάδι στον καρπό,

Μα πιότερο η ανθρώπινη φύση.

Ήταν κι αυτή η σιωπή ανάμεσα στα κενά

που δήλωνε το όλο.

(Από το ποίημα με τίτλο: «Υστερόγραφο»).

Εν τέλει, μερικά ερωτηματικά που τίθενται αντικατοπτρίζουν ολοκληρωτικά τη σημασία μιας γεμάτης ζωής, η μοίρα της οποίας είναι να ισορροπήσει ανάμεσα από ενάντιες συναισθηματικές προθέσεις και διαφορετικά αποτελέσματα: την πίκρα του ανικανοποίητου, την απογοήτευση της μη ενσάρκωσης των ονείρων, την αποφασιστικότητα για την ανατροπή μιας επώδυνης κατάστασης, την ελπίδα της καλυτέρευσης των συνθηκών στο μέλλον. Οι φωτιές κάνουν τον κύκλο τους, σβήνουν-αρπάζουν με λίγο τύχη και προσωπικό πάθος να βιώσεις το αληθινό νόημα της ζωής, χωρίς να φοβηθείς τις απώλειες, γιατί όλα αυτά αποτελούν πολύτιμες εμπειρίες.

11/07/2018

Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Ποιητής-συγγραφέας